qapladigi balkonda sona dogru 2 addim mesafede ayaqlarimi saxladim. Balkonun uzden baglanan yeri ucurdulmusdu. Onu aciq idi. Das qirintilari burada guclu partlayisin oldugunun subutu idi. Icimde her shey bas-ayaqdi . Qorxuram... Cox qorxuram...Nefesimi suretle alib-verir, adrenalin bedenimdeki qani teziqle damarlarima otururdu. Ancaq hec bir seceneyim yox idi. Onun "at" isaresi ile 13-cu mertebeden yere cirpilacaqdim ve heyatima son qoyulacaqdi. Beynimde ne qeder cabalasamda zehnimde dovr eden sozlerin qarsisini ala bilmir, onun teziqi altindan cixa bilmirdim.

-Leonardo...Senin rahat yasamagina hec vaxt izin vermeyecem! Senin kecmisde etdiklerin sehvleri ve terk etdiyin insanlari bir-bir sene odetecem...
Leo uzunu gerib eseblerini saxlamaga calisdi.
-Axi....axi sen adimi hardan bilirsen?! Leonardo oldu! Leonardo...-nefesini cole buraxib, qemli formada-ailesini atdigi gun oldu...
-Ailesini atdigi gun...Bax indi esil meseleye toxundun. Kimi atdin Leo? Kimi eclaf atamizin eline atib getdin?! He!-o Leonun yaxasindan tutub, kenardaki ucuq dash hasara cirpdi. Leo ise hec bir reaksiya vermeden Derikin gozlerinin icine daha bir aciqlama etmesi ucun baxirdi.
-Derik?...qardasim?..sensen?...-deye o aglamsin sekilde ve teecub icinde mehsumcasina ona nezer yetirdi.
-Mene qardasim deme!-deye Derik elini hirsele Leonun yaxasindan cekerek uzunu geri cevirib yumrugunu sixdi.Leo ise cirpildigi hasara surtunerek yere oturdu. Bu onun hereketsiz halda qaldigi ucun bas vermisdi.
-Men...men-o ezab cekirmis sekilde yerinden qimirdanmadan danisirdi- menim basqa seceneyim yox idi. Men qayitmisdim. Ancaq Viktor eclaf...o..o mene senin olduyunu dedi.-o teecub ve fikrindekileri dile getirmeyi bacara bilmeyecek sekilde danisirdi. Cox pesman oldugu butun mimikasindan belli idi.
-Qayitdin demek?...Seni nece iller gozledim. Viktorun mene yasatdigi her aciya senin ucun dozurdum Leo! Boyuk qardasim gelecek ve meni xilas edecek fikiriyle her gece yastiga goz yaslari icinde basimi

<< 1 ... 140 141 [142] 143 144 ... 296 >>