ile sifetime tamasa etdi. Hec vaxt istemediyim iyrenc dodaglarini dodaglarima yaxinlasdiraraq buz kimi soyuqdan goyermis dodaglarima yapisdirdi. Ve meni opdu. Ona nifret edirdim. Meni carasiz yaxalamisdi. Ayiq veziyyetde olsaydim ona silleni ilisdirerdim, ancaq indi hec bir shey ede bilmirdim. Ayaqlarimla yere tekan verib, asmamaq ucun ozumu gucle saxladim. O ozunu geri cekerek:
-AT-deye emr verdi...Leo cirpildigi asfalt yerde hereketsiz veziyyetde qalmisdi. Boynunu yuxari qaldiraraq, ozunu "tabe" gucunden cixmaga mecbur edirdi. Ancaq tesir onun uzerinde derinine islemisdi. Qefilden gozune deyen ve qaranliqda ay isiqinin uzerine duserek isildayan esyaya satasdi. Bu Derikin Arnanin boynundan qopararaq kenara atdigi gumus boyunbagisi idi, hansi ki,fikirleri oxumagin ve tabe gucunun qarsisini alan. Boyunbagi Leoya cox yaxin mesafaede agacin dib hissesinde koklerin uzerinde zincirinden asili veziyyetde qalmisdi. Leo elini sepe uzatdi lakin hereketsizlik ona catmagini engelleyiridi. Uzunun derisini dartib, elini ona dogru biraz daha gerdi ve nehayet elini ataraq boyunbagini ovucuna aldi

Men eyilmeden duruxub yere baxdim. Icimde tesirden qurtula bilecek hec bir shey ede bilmirdim. Beynimde bir ses hakim idi ve mene "at" deyirdi. Gozlerimi qirpmadan ozumu bosluqa buraxdim. Ozumu goyun yeddinci qatindan dusercesine hiss edirdim ve bu heqiqeten ele idi. Qollarimi arlayaraq hava bosluqundaki azadliq duygusunu butun bedenimde hiss edirdim. Yere catmaqa cox az qalmisdi ve cirpilaraq heyatimin o anda bitmesini gozleyirdim. Qefilden Leonun qucaginda gozlerimi acdim ve dunyamin donduyunu hiss ederek gozlerimi bagladim....

***

Penceredeki kicik bir sua diqqetimi celb etdi. Asta-asta addimlayib yerden tavana qeder olan pencerenin tutulan yerine elimi atdim. Otaq idi burasi...Qaranliq ve tuk urpedici...Pencerenin ceftesini burub menden cole dogru acdim. Gozlerimin qarsisinda yaranan menzere ile qorxuya dusmusdum. Bura bitkilerden, muxtelif agaclar ve otlardan,

<< 1 ... 144 145 [146] 147 148 ... 296 >>