gun burada qalmasini isteyirem sabah axsam cixmaniza icaze verecem.-deye hekim menim uzume semimi bir baxis ataraq otagi terk etdi.

Hekimin getmesini qapini ortenecen baxislarimla izleyerek qefil Leoya teref dondum.
-Cox yorgunsan?-deye onun uzune baxib dodagimi kenara qacirtdim.
-Bu veziyyetde bele basqalarini dusune bilirsen-deye o menim ellerimi ovucuna aldi.-Ilahi Arna sen...-menim gozlerime diqqetle baxaraq cumlesini tamamlamadi-Meni cox qorxutdun-o eli ile uzume zerifcesine toxundu.
Buz kimi derisi derime toxununca, bedenime qigilcim siqnallari oturdu.
-Cox istifade edirsen, bu yaxsi deyil...artiq Tey...-deyerken Leo eli ile dodaglarima toxunub menim nitqimi kesdi. Onun toxunusu ele zerif ve ele xosh idi ki...
Ozumu saxlaya bilmeden onun qollarina atildim. Onu coxdan qucaqlayib, qoxusunu icime cekmek isteyirdim. O da qarsiliq vererk meni ozune sixdi ve basini saclarim arasina kecirdi.
-Niye yox idin?-deyerek gozlerimi qapayib, onu hiss etmeye calisdim
-Burdayam...Yanindayam...seni terk etmedim hec vaxt...Etmeyecemde.
-Demeli burdaydin....Qarsima cixmadin amma...incikliyimi gostermek ucun basimi saga-sola biraz terpetdim.
-Men hec vaxt seni terk etmerem....-o meni biraz daha ozune sixdi.-sadece qarsina cixmaga cesaretim yoxuydu. Meni bu halda gormeyini istemezdim.-dedi ve susdu. Araya biraz sukutluq cokdu. Ikimizde bir-birimizi qucaqlamisdiq ve bu ikimize de cox xosh idi.
Saatlarca bu veziyyetde qala bilerdim. Ondan ayrildigim bu hefteler mene iller kimi gelirdi. Geriye gerilib onun kristal mavisi gozlerine tamasa etdim.
-Bu rahatliq ucun nece de darixmisam. Sene yaxin olmaq ve bir o qeder de uzaq olmaq menim ucun cehennem ezabina beraber idi.-deye o barmaqlarini menim uzumde gezdirirdi.
Onun elinden tutaraq:
-Bu acini birlikde yasaya bilerdik, Leo-deye ellerini asagi endirib oz barmaqlarimi qefes kimi onun barmaqlari arasina kecirdim.
-Sen de en az menim qeder ezab cekirdin. O senin ailenden qalan yegane adamiydi.-deyerek basini asagi

<< 1 ... 147 148 [149] 150 151 ... 296 >>