elə gedirdim ki,krasofkalarımın ipinin açıldığını hiss etməmişdim.İp ayağımın altında qalıb önə doğru yıxılanda Savalan qolumdan tutub məni saxladı.O həmişəki kimi klassik geyimdə idi,bir neçə gün idi onu görməməyim onu görən kimi sevinməyimə bəs etmişdi,Savalan pencəyinin ön düyməsini açıb aşağı əyildi və açılan ipi bağladı.O ayağa qalxanda mən təşəkkür etsəmdə Savalanın fikri məndə deyildi.Şaxtalı havalarda mənim gözlərim sulandığından həmişə əlimdə solfetka ilə dolaşıram,Savalan əlimdə tutduğum solfetkanı alıb dodaqlarıma sürtdüyüm boyanı sildi.Onu dayandırmaq üçün başımı yana əyib,
-neyləyirsən?,-soruşsam da o, çənəmdən tutub,başımı tərpətməyim deyə saxladı.
-sən nə vaxtdan boya çəkən olmusan?,-onun səsi həm qəzəbli,həm də tonu yüksək idi,Savalan solfetkanı yerə atıb tapdadı,bu hərəkəti qəlbimi qırmışdı,içimdən onu acılamaq hətta söymək gəlirdi.
-sən..gözlərim dolmuş halda,-kobud kişi məxluqu,-deyib,binaya doğru getdim,səsim çox titrək çıxmışdı.Darvazadan girəndə qrup yoldaşım Rəşadla qarşılaşdım.Rəşadla söhbət edərək binaya daxil olduq.Ondan sonra uzun bir müddət dodaq boyasi çəkmədim,sonralar dodaq boyasından istifadə edəndə o hadisə gözlərim önündə durur və üzümdə gülüş yaranırdı.Dərslər bitmiş imtahanlar başlamışdı,Savalanla Rəşidi az-az görürdüm.Rəşidlə danışsam da Savalanla axırıncı hərəkətindən sonra salam-sağoldan başqa kəlmə kəsmirdim.Evdə də əvvəlki kimi onlardan çox danışmırdım,atam bir iki dəfə Savalanı soruşmuş,
-bir gün gərək Rəşidlə də tanış olam ,-demişdi.
Axırıncı imtahanda kəsilmişdim,onsuzda sulugöz idim üstəlik bunu evdə necə açıqlayacağımın qorxusu da bir tərəfdən lap zırıl-zırıl ağlamağa başlamışdım.Başıma toplaşan uşaqlar məni təsəlli etsə də mən elə ağlamağa davam edirdim.
-nolub burda?Yenə kim xətrinə dəyib onun?,-səs Rəşidin səsi idi,gözümün yaşını silib nəmli kirpiklərimin arasından ona baxırdım.O uşaqları tənara çəkib yanıma gəldi,başımı qaldırıb mülayim səslə,
-nolub hə?Kim nə deyib sənə?,-soruşdu.
-imtahanda