aşağıdan yuxarı baxıb,
-nə var,nə baxırsız?,-soruşdum.Savalan lap da qaşlarını düydü, Rəşid isə qolumdan tutub,
-dur getdik,bizlə oturacaqsan,-dedi.Rəşid əlini çəksin deyə qolumu tərpədib,
-niyə ki?Oturmuşam da öz qrup yoldaşlarımla,məni niyə yad adamların içinə aparırsız?,-dedim.Bunu görən Rəvan ,
-qız oturub da siz də gedin yer tapın oturun,-o arxaya baxıb,-heç özünüzə yer tapmayacaqsız,qızı niyə yerindən edirsiz ki?,-dedi.Rəşid Rəvana tərs-tərs baxırdı,Savalanın isə onsuzda rəngi qara idi,indi lap da kömür olmuşdu,onlara baxanda qorxurdum,elə bil kimisə döyməyə hazırlaşırdılar.Ən dəhşətlisi də o idi ki,Rəşid belə onlara baxsa da Savalan qorxunc baxışlarla mənə baxırdı,sakitcə çantamı və gödəkçəmi götürüb,onlarla bərabər zaldan çıxdım.
-siz necə insanlarsız,imkan vermədiz ki,oturub tədbirə baxam,rektorda gələcəkdi,mən gedirəm içəri,-deyib yenidən qapıya doğru getmək istəyəndə Rəşid qolumdan tutub sıxdı,
-sən heç yerə getmirsən,-dedi.Mən bir Savalana bir də Rəşidə baxırdım və heç də xoş hisslər keçirmirdim o an,ən yaxşısı sakit dayanmaq idi,bir neçə dəqiqə belə sakitçilikdən sonra Rəşid,-mən acmışam,getdik yeməkxanaya,-dedi.Mən gülümsəyib,
-sənin tox saatların olur yəni?,-desəmdə bu onların yumşalmasına yetməmişdi.Gəlib yeməkxanada oturmuşduq,demək olar ki,heç kim yox idi,hər kəs zalda idi.Savalan üçümüzə də yemək almışdı,Rəşid iştahla yeməyini yesə də mən Savalanın üzərimdəki qəzəbli baxışlarından çəkinib sakit dayanmışdım.
-götür o baxışlarını üzərimdən,qorxuram,-elə astadan,elə qorxaraq demişdim ki,bu sözü Rəşid tikəsi ağzında bir mənə bir də Savalana baxırdı.Savalan qarşısındakı çaydan bir qurtum içib,nisbətən asta amma eyni zamanda hirsli səslə,
-nə danışırdı o oğlan sənlə?,-soruşdu.Əvvəl onun nədən danışdığını anlamasamda sonradan başa düşüb,
-həəəəə,Rəvanı deyirsən,Rəşadın qardaşıdır,yaxşı oğlandı,-dedim.
-nə danışırdı,soruşur,necə oğlandı yox,-Rəşid mənə baxmasa da sözünü deyirdi.Mən Rəvanla universitetimiz haqda olan müzakirəmizi maraq və