ə emosional halda onlara danışdım.Onlar isə heç bir söz demədən vecsiz halda yeməklərini yeyirdilər,mən susanda isə Rəşid,
-gedək səni ötürək evə,biz şəhərə gedəcəyik,-dedi.
-başa düşmədim,məni niyə ötürürsüz?Özüm tanımıram evimizin yolun?Rəşid gülümsəsə də Savalan ciddi formada,
-tanısanda,nə olar nə olmaz aparaq ötürək,-dedi.Son zamanlar fikir verirdim ki,bu iki oğlanı başa düşməkdə çətinlik çəkirəm,ya onların xüsusiyyətləri dəyişib,ya da mənim beynimdə kütləşmə gedirdi.Həmin günü onlar məni evə ötürüb,özləri isə şəhərə getmişdilər.Bayram tətilindən sonra dərsə gəldiyimiz ilk günü metrodan çıxanda Rəvanla rastlaşmışdım.Universitetə kimi bir gəlmişdik,Rəvan çox mədəni,alicənab biri idi.Onunla ünsiyyət xoşuma gəlmişdi,Rəvan bilirdi qızlara necə yanaşmaq lazımdır,bizim on dəqiqəlik ünsiyyətimiz mənə ilk dəfə fərqli hisslər yaşatmışdı.O xoşuma gəlmişdimi?Deyəsən hə.Darvazadan girəndə o,öz binalarına tərəf getmək əvəzinə mənlə bərabər gəlirdi.
-sən niyə gəlirsən?,-soruşanda isə o gülə-gülə,
-səni ötürüb qayıdacam,-dedi.Rəvan dediyi kimi edib,məni ötürəndən sonra qayıtmışdı,həmin günü Rəvanı daha iki dəfə Rəşadın yanına gələndə görmüşdüm.Bu bir neçə gün davam etmişdi,Rəvan tez-tez Rəşadın yanına gəlirdi.Bir gün tənəffüsdə Savalanla Rəşidin yanına gedirdim,Rəşad Rəvanla kolidorda,pəncərə tərəfdə dayanıb söhbət edirdilər,Rəşad məni görüb yanlarına çağırdı.Mən onlara yaxınlaşanda onlar nəyisə müzkirə edirdilər,istər-istəməz məndə müzakirəyə qoşulmuşdum.Rəvanın mənə baxışları məni utandırırdı,məndən xoşu gəlir düşüncəsinə isə özümü inandırmaq istəmirdim,çünki onun kimi yaraşıqlı biri məni bəyənməz düşünürdüm.Birdəki axı mənim bəyəniləcək nəyim var idi,bir qız kimi bəlkədə heç bir cəhətim onun xoşuna gəlməzdi.Aprel ayının axırları idi,yaz gəlmişdi.Bir gün dərsdən çıxanda Rəvan mənə yaxınlaşıb mənimlə danışmaq istədiyini dedi.O danışmaq üçün məni H.Cavid partına dəvət etsə də mən qəbul etməmişdim,bizim universitetdə oğlanla qız həyətdəki skameykada oturub söhbət