ı oğlandı,yaraşıqlıdır,ancaq onu tanımıram,-Mələk gülümsəyib,
-kim kimi ilk andan tanıyır ki?Zamanla tanış olacaqsız,gördün ki sənin tipin deyil,normal şəkildə deyərsən uzaqlaşar səndən..Bilmirəm,mənmi hər şeyi böyüdürdüm,yoxsa doğurdan da hər şey Mələyin dediyi kimi asan idi.Mən Rəvanı hər görəndə qaçırdım,o isə əvvəl Rəşadı bəhanə edirsidə indi açıq aydın mənə görə gəldiyini hiss elətdirirdi,mənim özümü qəribə apardığımı Savalanla Rəşiddə hiss etmişdilər,Rəşid həmişəki kimi təmkinini qoruyub heç nə deməsə də Savalan demək olar ki mənlə kəlmədə kəsmir,daimada üzümə hisrli baxırdı.Bir gün yeməkxanada üçümüz oturmuşduq,əvvəlki şən halımızın yerin sakitçilik ələ almışdı,Rəşid daha səbrinə hakim olmayıb,
-dərdiniz nədi sizin?,-soruşdu,səsindən əsəbi olduğu hiss olunurdu.Mən çiynimi çəksəmdə Savalan bunu gözləyirmiş kimi necə müddətdi yığılan hisrini ortaya tökdü.
-dərdim?Mənim yox,bu xanımın dərdi var.Mən təəccüblə ona baxanda isə,-Savalan ayağa qalxıb,-ondan xoşun gəlirsə onda fikirli-fikirli dolaşıb əsəblərimlə oynama,get hə de,-dedi və getdi.Mən isə arxasından sadəcə baxdım,Savalan həmişə belə kobud,aqressiv idi,ancaq bu dəfəki hərəkəti mənə pis təsir etmişdi,bilmirəm niyə mən həmin an,həm Rəşidin,həm də onun mənə qarşı çıxmaqlarını,-yox Firuzan,Rəvan sənə uyğun biri deyil,-deyib etiraz etmələrini istəmişdim,lakin Rəşiddə Savalandan geri qalmayaraq,onun dalınca getdi,mənim yox onun yanında yer aldı.Onların dostluğunu itirməkdən qorxurdum,niyə belə davrandıqlarına isə məna verə bilmirdim.Bir neçə gün keçmişdi,onları hər görəndə salamlaşıb yanlarına getmək istəsəm də Savalan üzümə belə baxmırdı,Rəşid isə dərsi bəhanə edib gedirdi.May ayının son günləri idi,dərslər yekunlaşırdı,sesiya başlamaq üzrə idi.Bir gün dərsdən çıxanda Rəvan qarşıma çıxdı.O mənə yaxınlaşıb salam verəndən sonra,
-Firuzan,bəsdi məndən qaçdığın,bir aydır gizlənpaç oyunu oynayırsan mənlə,artıq yetər,bu gün mənə bir cavab demədən heç yerə getməyəcəyik,-dedi.Mən tədirgin olmuş kimi ətrafıma