a ixtiyarımızdadır,evə gedib dincəlim sonra bu gün izah etdiklərini oxuyum.
-yaxşı,necə istəyirsən,-Rəşidlə sağollaşıb binadan çıxdım,o məni evə ötürmək istəsə də razılaşmamışdım,həmişəki anlayışlı Rəşiddə israr etməyib razılaşmışdı.Metroya yaxınlaşanda telefonuma zəng gəldi,Rəvan idi zəng vuran.Cavab verib,verməmək arasında tərəddüd yaşasamda sonunda zəngə cavab vermişdim.
-Alo..
-hardasan?,-nə salam,nə kəlam heç bir şeysiz əsəblə verilən bu suala,soyuq səslə
-metronun qarşısındayam,-dedim.
-gözlə orda gəlirəm.
-Rəvan evə tələsirəm,sənlə dalaşmağa halım yoxdu,-desəmdə deyəsən onun vecinə deyildi dediklərim.
-gəlirəm dedim,dayan gözlə.Mən dayanıb onu gözləyirdim,bir neçə dəqiqə sonra o artıq yanımda idi.
-nə istəyirsən?,-səsimdə narazılığımı hiss elətdirəcək tərzdə soruşdum.O gözlərimə əvvəlki kimi sevgi dolu baxıb,
-darıxmışam,səni sevirmişəm xəbərim yoxmuş,-dedi.Niyəsə bütün qəribəliklər məni tapır bu həyatda,bəlkədə özüm qəribəyəm fərqində deyiləm,Rəvanın bu qeyri-adi sevgi etirafı üzümü güldürsə də onu belə asan bağışlamayacaqdım,o mənim heç nə demədiyimi görüb,-yaxşı üzr istəyirəm,çox qısqanc davrandım,bundan sonra onlarla dostluğuna qarışmayacam,-bu söz tam da mən eşitmək istədiyim idi,ancaq sevincim çox çəkmədi,-amma bir şərtlə,arada məndə sizlə oturacam görüm dostların necə oğlanlardı.
-görərsən bax,tanıyandan sonra sən də mənə haqq verəcəksən,onlar ikisi də yaxşı oğlanlardı.Biz Rəvanla barışmışdıq,həmin günün səhəri məni Rəvan gətirmişdi universitetə Rəşidlə onu tanış etmişdim,Rəşidi tanıyırdım o hisslərini və mimikalaraını gizləməyi gözəl bacarırdı,o Rəvanı normal qarşılasa da hiss edirdim ki,onun bizlə oturmağına narazıdır,ümid edirdim ki,zamanla düzələcək hər şey.Rəşidin köməyi ilə imtahanı yaxşı vermişdim,digər iki imtahanı da verib sessiyanı kəsirsiz başa vura bilmişdim.İmtahanlardan bir neçə gün sonra isə isti yay günlərində şəhərdə qalmayaq deyə atam hər yay olduğu kimi bu ildə anamla məni zaqatalaya yola salmaq istəyirdi,bunu Rəvana