deyəndə isə qəzəbi yeri göyü lərzəyə gətirirdi.
-necə yəni bütün yayı orda qalacam,indi mən səni neçə ay görməyəcəm?,-onun səsinin tonu həqiqətən qulaq deşirdi,
-ay insan axı neçə dəfə təkrarlayacam,biz hər yay gedirik,bu vatlar gedib,avqustun axırı qayıdırıq,təxminən iki ay,belə məni görmək istəyirsən gəlib görərsən.
-burdan vurub ora gələcəm?Gəldim tutalım ki,harda qalacam?Orda qohumum yox,tanışım yox.
-Rəvan sənin sol cibində bəhanələrin hazırdırda həmişə,hər şeyə bir bəhanən var,mən gedirəm vəssalam,istəyərsən gələrsən,istəməzsən gözlə iki ay sonra görərsən üzümü,-deyib zəngi sonlandırmışdım.Bir neçə gün sonra isə biz yola düşərkən bu neçə günü məni axtarmadığı üçün Rəvana heç nə demədən Zaqatalaya yollanmışdım.Rəşidlə Savalan isə Rəvandan fərqli olaraq bunu normal qarşılamışdılar,Rəşidgildə ailəliklə İsmayıllıya gedəcəkdilər,Savalan isə yay tətilini türkiyədə olacaqdı.Biz Rəşidlə ikimizdə ona sataşıb,
-biz burda təbii yaşıllıqların əhatəsində,təmiz dağ havasından udanda sən orda suni cənnəti görəcəksən,-deyib,gülürdük.Savalan isə,
-ee bəsdirində,az sataşın mənə,onsuzda sizdən ayrı qalacam deyə özümə yer tapa bilmirəm,bir tərəfdən də siz gəlməyin üstümə,-deyirdi.Çətinliklədə olsa biz üç dost sağollaşıb ayrılmışdıq.Zaqatalada bizi əmim qarşılamışdı,əmimin böyük evi var idi, əmim yoldaşı ilə ailə qurmaq istəyən zaman babam qarşı çıxıb,təkcə anamla atam onlara dəstək olublar buna görə də əmimin yoldaşı həm atamın,həm də anamın xətrini çox istəyərdi,ailəlikcə bizim qulluğumuzda durardı.Zaqatalaya gəldiyimdən bir neçə gün sonra Rəvan mənə zəng vurdu.Bir neçə zəngini açmasamda o inadkarlığına salıb ard-arda zəng vururdu.Sonra zənglər mesajla əvəz olundu.
-hardasan?,-bu insanın dərdi o idi ki, mənim harda olduğumu və kimlə olduğumu bilsin,onda arxayın olub öz işi ilə məşğul ola bilirdi.Heç bir cavab verməyəndə isə ard-arda zənglərinə yenidən davam edirdi.Bu dəfə də bir-iki zəngindən sonra zəngə cavab verdim.Mən ağzımı açmamış o bağırmağa başladı.
-niyə