m güldüyümü görəndə isə,-sənə nə demişəm?!,- dedi.Başa düşürdüm o nəyi nəzərdə tutur,ona görə özümü ciddiləşmiş kimi göstərib,
-yaxşı bax gülmürəm,-desəmdə elə o andaca qəhqəhə çəkib gülməyə başlamışdım,Rəşiddə gülürdü,Savalan isə ikimizə də tərs-tərs baxıb başın yelləyirdi.Rəşid masadakı nərd taxtasını görüb,
-gəlin nərd oynayaq,-təklif etdi,nərdi açıb,-hə kim oynayır mənlə?,-soruşdu.Savalan onun qarşısında əyləşdi,mən isə maraqla onları izləyirdim.Rəşid zərləri əlinə alıb,
-bunlara zər deyirlər bilirsəndə yəqin,-Savalanın üzünə baxmağa artıq qorxurdum,Rəşid bir sözdə desə idi onu öldürəcəkdi,Rəşid isə ona sataşmaqda davam edirdi,-bunları bax belə silkələyirsən və atırsan,-o zərləri atdı,zərlər 6-6 düşüncə isə,-usta zər tutanla oynayırsan,indidən məğlubiyyətlə barış,-dedi.Savalan isə kinayəli gülüş qondurub üzünə zərləri atdı,beləcə onların oyunun izləyir,kimin qalib gələcəyini maraqla gözləyirdim.Sonunda Savalan qalib gəlmişdi,taxtanı bağlayıb,
-Rəşid,qolunu qaldır görüm,-deyib nərd taxtasını Rəşidin qoluna vermişdi.Bu dəfə mənlə Savalan gülür Rəşid bizə tərs-tərs baxırdı,
-gülmə onun hərdənbir peyda olan zarafatlarına,-Rəşid özü dediyi bu sözə isə özü gülməyə başladı.Sağollaşıb hər kəs yatmağa gedəndə isə onlara qonaq otağında yer saldığımızı dedim.Rəşid otağa birinci girmişdi,Savalan qapını örtüb məni çağırdı,
-Firuzan,-səsi sakit və qayğılı idi.
-hə?,-arxaya dönüb ona baxırdım.O bir neçə saniyəlik susub,
-ad günün mübarək,-dedi.Gülümsəyib,
-çox saq ol,sənində ad günün mübarək,axı məndən cəmi iki gün böyüksən,-dedim.Səhər atam onları şəhər mərkəzinə aparıb avtobusla yola salmışdı.Bilirdim ki,bir çox suallara cavab verməliyəm,ancaq heç özümdə cavabları bilmirdim,onlar sadəcə mənim dostlarım idilər,təkcə atam mənə heç bir sual vermir,Rəşidlə Savalanı tərifləyirdi.Avqustun axırı biz bakıya qayıtmışdıq,Rəşidgildə qayıtmışdı,Savalanın türkiyə istirahəti isə hələ bitməmişdi.Rəvanı isə bakıya qayıdandan bir neçə gün sonra görmüşdüm.Günlər keçirdi,sentyabr