qardaşı var idi,işləyirdi,ailənin bütün yükünü o çəkirdi.Rəşid hər gün əlində iş elanları olan qəzetlə gəlib,özünə iş axtarırdı,lakin yarımgünlük işçi heç kimə lazım deyildi.Bir gün üçümüz yeməkxanada oturmuşduq,Savalana kimsə zəng vurmuşdu,o çıxıb danışıb,yenidən bizim yanımıza qayıdanda,
-Rəşid dur getdik,sənə iş tapmışam,elə özümə də,-dedi.Rəşid təəccüblü halda,
-harda?nə işi?özünü də unutmamısan maşallah,-dedi.Savalan Rəşidə avtosalonların birində mexanik işi tapmışdı,yarımgün işləyəcək,ancaq maaşın səksən faizini alacaqdı,Rəşid özünü narahat hiss etməsin deyə Savalan özü də orda işləməyə başlayacaqdı,baxmayaraq ki,onun buna ehtiyacı yox idi.Mart ayının əvvəlləri idi.Bir gün bəd xəbər hamımızı kədərə qərq etdi.Rəşidin atası rəhmətə getmişdi,bu xəbəri evdə deyəndə atam hüzür yerinə getmək istədiyini dedi.Rəşidgilə atası xəstə yatan vaxtı getsəmdə yolu yadımda deyildi,Savalan maşınla aparmışdı,buna görə ona zəng vurub bizi aparmağını xahiş etdim.O isə öz atasını da bu gün aparacağını,gəlib bizi də evdən götürəcəyini dedi.Rəvan bu haqda biləndə heç nə deməsə də narazı olduğunu hiss edirdim,ancaq bu məni maraqlandırmırdı,Rəşid mənim dostum idi,onun çətin günündə yanında olmalı idim.Savalan dediyi kimi gəlib bizi evdən götürmüşdü,Savalanın atası ilə mənim atam elə ilk andan söhbətləri tutan iki insan olmuşdular.Savalan fiziki görünüşcə atasına çox oxşayırdı,Biz gəlib hüzür yerinə çatanda Rəşid məni bibisi qızı ilə içəri,qadınların əyləşdiyi yerə göndərdi,atam və digərlərini isə özü ilə apardı.Sağollaşıb qayıdan da isə həm mənim atam,həmdə Savalanın atası Rəşidə dəstək olduqlarını deyib,-bundan sonra sənin iki atan var,nə köməyə ehtiyacın olsa biz hazırıq,-dedilər.Bizi Savalanın atası gətirmişdi,Savalan Rəşidin yanında qalmışdı.O il Novruz bayramını xoş əhval-ruhiyə ilə qaşılamamışdıq,istər Savalan istərsə də mən hər cümə günü Rəşidgilə gedir,əlimizdən gəldiyi qədər kömək edirdik.Aprel ayı idi,Rəvan sonuncu sessiyasını verir,digər tərəfdən də dövlət imtahanına