baxsaq da Rəvan dilinin altında,-mən belədə bilirdim,-dedi.Rəşid təəccüblü halda,
-mən indi gəlirəm,-geyib,Savalanın ardınca getdi.Yenə Savalanla Rəvan arasında ədavət yaşanmışdı,artıq özümü günahkar hiss etməyə başlamışdım.Rəvan bir neçə dəqiqə sakit dayansa da sonra
-səni birdə onun yanında görmək istəmirəm,onunla salam-sağolunu belə kəsirsən,-o mənim səs çıxarmadığımı görüb,-eşitdin məni?,-qışqırdı,ətraf masalarda əyləşən tələbələr bizə baxırdı.Onun səsinin tonundan və gözlərindəki qəzəbdən qorxmuşdum,lakin bu qorxu belə onunla həmfikir olmağa məni məcbur edə bilməmişdi.Mən Savalanı həyatımdan çıxarmayacaqdım,Rəvan əvvəl-axır bununla barışmalı olacaqdı.Çantamı götürüb yeməkxanadan çıxdım,Rəvanda ardımca gəldi.
-hara gedirsən,biz danışmalıyıq,-o addımlarını sürətləndirib mənə çatdı.Rəvan qarşıma keçib dayanmışdı.
-çəkil,səninlə danışmaq istəmirəm,-mən keçmək istədikcə o qarşımı kəsirdi.
-şübhələnirdim,bu gün əmin oldum ki,o səni sevir,ancaq mən ona inad səni papanın gül balasına vermiyəcəm,-gözlərim irilmiş halda Rəvana baxırdım,bu nə danışır?Kim məni sevir?
-sən nə danışdığını bilmirsən,o mənim dostumdur.Bildin?Birdəki sənə axırıncı olsun ki,Savalan haqda o cür ifadə işlədirsən.Rəvan qolumdan tutub sıxdı,
-işlətsəm neyliyəcəksən hə?Ona görə məni atacaqsan?Hamınız eynisiz,pul düşkünü məxluqlar,mən onun qədər imkanlı deyiləm deyə ona söz dedirtmirsən?,-onun gözlərindəki kin məni ürkütmüşdü,mən heç vaxt belə kinli baxışlar görməmişdim,necədə qorxulu idi!!!O an ona cavab vermək yerinə onun əlindən qurtulmağı düşünürdüm.Yanımızdan keçən bir oğlanla qız Rəvana məni buraxmalarını deyəndə Rəvan oğlanın ünvanına işlərdiyi söyüşdən sonra onların arasında dava başladı,mən isə qorxmuş halda çantamı sinəmə sıxıb,arxama baxmadan ordan qaçdım.Birinci mərtəbəyə düşəndə Rəşid çıxdı qarşıma,o mənim ağlayaraq qaçdığımı görüb,dayandırdı.
-nolub?O sənə neyləyib?Dalaşmısız?,-o suallar verdikcə mən ağlayırdım,Rəşid çiynimdən tutub məni silkələdi,-o sənə ağır söz