a danışmağa cəhd etsəmdə o hər dəfə bir bəhanə gətirib danışmaqdan imtina etmişdi.Onun niyə belə elədiyini bilmirdim,ancaq o bu hərəkətləri ilə məni incidirdi.Onunla sonuncu dəfə Rəşidin atasının ilində danışmağa cəhd etdim,lakin yenə o imtina etmişdi,daha qərar vermişdim,bundan sonra onun üstünə getməyəcəkdim,Rəşid deyirdi o belədir,üstünə getdikcə qaçır,rahat buraxıb geri çəkiləndə isə özü hər şeyi anlayıb başa düşür.Mən də elə edəcəkdim bundan sonra.Həsən əmi mənim sənədlərimi bir neçə universitetlərə göndərmişdi,bunların arasında dünyanın nüfuzlu universitetləri də var idi,əsas üstünlüyü isə ingiltərə universitetləri tuturdu.Mayın əvvəlləri idi,bir dəfə dərsə gecikmişdim,koridorla irəliləyərkən Savalanla üz-üzə gəldik,o salam verib keçmək istəyirdi,lakin mən..
-mənim xətrimə dəyənin xətrinə elə dəyərsən ki,yeddi qat nəsli halına ağlar hə?,-səsim əsmişdi,bu sözlərin dəyərini və böyüklüyünü deyərkən daha çox dərk etmişdim.Savalan başını qaldırıb gözlərimə bir neçə saniyəlik baxdı,bu baxışlar elə idi ki,mənə elə gəldi ki,mən boğula bilərəm,dərindən nəfəs alıb,nəfəsini tutmuşdum.Gözlərim isə onun dodaqları ilə gözləri arasında rəqs edirdi,həyəcanla onun verəcəyi cavabı gözləyirdim.
-hə,-Savalan məndən bir-iki addım uzaqlaşıb,pilləkanların yanındakı divara söykəndi.Yerimdən tərpənə bilmirdim,bütün bədənim boşalmışdı,yanağıma iki damla yaş süzülürdü.
-bəs əgər bu sənsənsə?,-sözünü desəmdə ona baxmağa cəsarət etmirdim,niyə ondan bu qədər çəkinirdim bilmirəm,ondan qorxurdum,ancaq bu başqa cür qorxu idi,məni vahimələndirmirdi,ürkütmürdü.Səbəbsiz bir qorxu idi bu.Savalan gəlib mənim yanımda,lakin əks tərəfə dayandı,indi ikimizdə dayandığımız tərəfə baxırdıq,
-getmə,əgər sən getsən elə günə qalacam ki,bax onda mənim yeddi qat nəslim halıma ağlayacaq,-bu sözlərdən sonra yenə boğulmaq təhlükəsi hiss edib nəfəsimi içimə çəkib tutmuşdum.O getmişdi,mən isə hərəkət edə bilmirdim,donub qalmışdım,Savalanla əvvəllərdə müxtəlif mövzular ətrafında ciddi söhbətlərimiz