istəyirəm,-deyib,ağlayırdı.Firuzəni geyindirib,həyətə düşmüşdük,o uşaqlarla oynayır mən isə kənardan nəzarət edirdim.Birdən bir oğlan uşağı Firuzəni yerə yıxdı,oğlan Firuzəni qarda basdırmağa çalışırdı.Yaxına gedib Firuzəni qaldırdım,uşaq elə qorxmuşdu ki,onu qucağıma alıb oğlan uşağının üstünə qışqırdım.Oğlan ağlaya-ağlaya qonşu binaya tərəf getdi,biraz sonra isə yanında mənim tanıdığım biri ilə qayıtdı,o ilk anda məni tanımasa da mən onu tanımışdım.Bu Rəvan idi.Rəvan ayağını çəkirdi yeriyərkən.O məni diqqətlə süzüb,
-Firuzan,bu sənsən?,-dedi.
-hə,Rəvan,necəsən?,-desəmdə,bu təsadüfi görüşə sevinmişdim deyə bilmərəm.
-sənin qədər yaxşı ola bilmərəm yəqin,-o yenə məni süzüb,-dəyişilmisən,-balaca oğlan uşağı barmağı ilə məni göstərib,
-əmi o mənə acıqlandı,-dedi.Mən bir uşağa,bir də Rəvana baxırdım,o mənim baxışlarımın nə demək istədiyini anlayıb,
-baldızımın oğludur,-dedi.Baldızımın demişdi o,demək ki,ailə qurmuşdu.Rəvan bir iki addım atıb,uşağın arxasına keçdi,
-sən nə işlər görmüsən bu illər ərzində,-soruşdu.
-mən londonda təhsil alırdım,sonra isə işləməyə başladım,lakin qala bilmədim orda,darıxdım,buna görədə qayıtdım,sənin ayağına nolub?Rəvan üzünə qəribə gülüş verib,
-dostunun mərifətidir,-mən çaşkın halda ona baxırdım,o mənim heç nə anlamadığımı görüb,-bunu Savalan eləyib,-dedi.
-necə yəni?Savalan sənə niyə belə pislik etsin ki?Nə etmisən ona?,-sonuncu sualımda qərəz və hisr var idi.Başa düşürdüm ki,Savalan heç nədən belə bir şey etməzdi,burda nəsə başqa iş var idi.Rəvan ağzın açıb nəsə demək istəyəndə isə ona zəng gəlmişdi,o telefonla danışa-danışa qonşu binaya tərəf gedirdi məndə ardınca gedirdim.
-dayan,de görüb Savalan hardadı?Axı nə etmisən ki,o sənə bunu edib?Rəvan zəngi sonlandırıb,
-Firuzan,mən ailə qurmuşam,daha nə sənlə,nə də sənin o xuliqan dostlarınla işim yoxdu,sizində mənimlə işiniz olmasın,ay balam imkan verin həyatımızı yaşayaq da,-deyib yenidən binaya tərəf getdi.Dediklərindən isə heç nə anlamamışdım,arxasından sadəcə,
-onlar