r xuliqan deyil,eşitdin?,-qışqırdım,sonra isə asta,özümün eşidəcəyim səslə,-onlar xuliqan deyil,onlar mənim dostlarımdı,-dedim.Gözlərim yaşarmışdı.Hiss edirdim ki,Savalan mənim gedişimi asanlıqla həzm etməyib,onun dünyasında qadına bir dəfə söz deyilirdi,o getmə demişdi,mən isə getmişdim,bircə onu anlaya bilmirdim ki,Rəvanı niyə bu hala qoymuşdu.Bir neçə gün bu haqda düşünsəmdə heç bir suala cavab tapa bilmirdim.Mart ayının əvvəlləri idi,anamla bayram bazarlığına çıxmışdım.Səkkinci kilometr bazarına gedəndə illər əvvələ aid xatirələrim yadıma düşmüşdü.Bazarlığımızı edib,avtobus gözləyirdik.Yanımızda bir maşın saxladı,bu Rəşid idi.Rəşid maşından düşüb bizə doğru gəlirdi.O yaxınlaşıb salamlaşandan sonra anamla mənim əlimizdə tutduğumuz paketləri maşının arxa tərəfinə yerləşdirdi,maşının arxa qapısını açıb,
-keçin əyləşin dedi,-dedi.Düzdü Rəşid dəyişilməmişdi,ancaq mənə qarşı olan soyuqluğu onun gözlərindən hiss etmişdim.Anam Rəşidlə elə söhbət edirdi ki,elə bil neçə illərdi tanışdılar,sonralar bildim ki,Rəşid ara-sıra anam və atamla rastlaşanda onları evimizə kimi gətirirmiş.Rəşid binanın qarşısında saxlayıb paketləri yuxarı daşıdı.
-mənə görə bir qulluğunuz yoxdursa mən gedim daha Məlahət xala?Anam,
-çox saq ol oğul,bir oturub çay içərdin,-desədə Rəşid tələsirdi.O sağollaşıb qapıdan çıxmaq istəyəndə isə onu dayandırdım.
-Rəşid,o hardadı?,-necə cəsarət edirdim bunu soruşmağa bilmirəm,bəlkədə eşidəcəklərimdən xəbərsiz olduğum üçün belə cəsarətli idim.
-o yeni-yeni özünə gəlir,-Rəşid bir neçə saniyəlik susub,-sən gedəndən sonra onun dünyası alt-üst oldu,sən düz eləmədin Firuzan.Mən Rəşidin sözünü kəsib,
-mən onu görmək istəyirəm,-dedim.
-məncə buna ehtiyac yoxdu.
-Rəşid,Savalan Rəvanı bir ayağını çəkəcək qədər niyə döyüb?,-deyəsən Rəşid təəccüblənmişdi ki,mən bunu necə bildim.
-sən bunu hardan bildin?
-mənim bilmədiyim çox şeylər var deyəsən,indi tələsirsən,ancaq sabah mütlər görüşəcəyik,ona demə mənim gəldiyimi,əvvəl biz danışaq,sonra onunla danışacam,-öz