gəlmirsə,çıx,o oğlanlar yaxşı oğlanlardı,narazılıq edib,səndən inciməzlər,-dedi.
-bilmirəm ata,hələ bir həftə gedim,görsəm ki,ürəyimcə deyil,çıxacam.Sabah tərəddüdlər içərisində işə gəlmişdim.Rəşidlə salamlaşıb öz işlərimi görürdüm.Savalan ortalarda yox idi.Bir saat sonra Rəşidin otağından səslər gəlirdi,biraz sonra isə Savalan əsəblə mənim otağımın qapısını açıb,
-yığ əşyalarını,qovulursan,-deyib məni qolumdan tutub otaqdan çıxarmağa çalışırdı,mən isə ona qarşı var gücümlə dirənməyə çalışırdım.Bu vaxt Rəşid otağa girdi,Savalanın bir anlıq boşluğundan istifadə edib qaçıb Rəşidin arxasında dayandım.Rəşid əli ilə məni daha da arxaya edib,
-o sənə necə əzizdirsə mənə də əzizdir,Firuzan mənim bacımdır,burdakı heç bir köpəkoğlu onun üzünə baxmağa belə cəsarət edə bilməz,onu mən gətirmişəm bura,düzdür,ancaq mən də arxasında durmuşam,-Rəşidin sözlərindən sonra Savalan necə əsəblə gəlmişdisə elə əsəblə də getdi.Dizlərim boşalmışdı,Rəşid məni oturdub,
-o qısqanclıqdan özünə yer tapmır,dünəndən bəlkə dörd-beş dəfə mənlə sözləşib ki,səni işdən çıxarım.
-bəlkə mən özüm çıxım?,-Rəşid qarşımda əyləşmişdi,-onun qəzəbi keçmir,keçməyəcək də,-yenə səsim əsmiş,qəhər məni boğmuşdu.Rəşid pəncərə tərəfə gedib əlləri cibində pəncərədən çölə baxdı.
-dünən gecə o zəng vurub ona səndən danışmağımı istəyirdi,hansı ki,gecə saat 3-dür və demək olar ki bütün şəhər yuxudadır,o isə sənin haqda bəzi suallar verir,məni yatmağa qoymurdu.Belə asan təslim olma,ancaq qərarın necə olursa olsun sən mənim dostumsan,elə o da,-Rəşid daha heç nə deməyib öz otağına getdi.Gözümün yaşını silib fikirləşirdim,Savalan məni qısqanırdı,bu məni sevindirən yeganə ümid idi.Mən Savalana dostum kimi baxsam da mən həmişə ona dostdan artıq olmuşdum,indi isə mənə onun dostluğu azlıq edirdi,onun sevgisini istəyirdim,bu qaraqabaq oğlanı nə vaxt sevmişdim bilmirəm.Qərarımı vermişdim,getməyəcəkdim,həm Rəşiddə yanımda idi,məni yarana biləcək təhlükələrdən qoruya bilərdi.Savalanla iki-üç gün üz-üzə gəlməmək üçün əlimdən