ə baxırdı,o sözlərində çox ciddi idi,mənim gedişim,Savalana necə güclü təsir etmişdi,indi daha yaxşı anlayırdım,Lətifə xalanın sözlərini təhdid kimi qəbul etmədim,əksinə bir ananın öyüdü kimi qəbul etdim,çünki içimdən bir səs onun səmimi biri olduğunu qışqırırdı.
-səndən tək istəyim var,qızım,oğlumu yarıyolda qoyma,günlərlə dalaşada bilərsiz,adi şeylərin üstündə mübahisə edə,sözünüz çəp gələ bilər,hətta küsülüdə qala bilərsiz,buna heç kim qarışa bilməz,sevənlər arasında olur belə şeylər,ancaq bir şeyi unutma,ayrılıq söhbəti olmayacaq.Bu qadın fikirlərimi oxuyurdu elə bil,kənardan əmr kimi görünən bu sözlər mənə təsir edirdi,mən istədiyim,xəyalını qurduğum bir ailənin gəlini olacaqdım.
-ana bəsdi qızı qorxutma,elə biləcək,məhkum gəlir gəlin yox,-Lalə yanıma gəlib əlimdən tutdu,-sən sadəcə qardaşımı sev,bu sevgi ona elə bir güc verir ki,onun səninçün etməyəcəyi şey yoxdur.Yanaqlarım yenə qızarmışdı,Lətifə xala o qədər söz dedi həyəcanlanmadım,Lalənin iki kəliməsinə yenə əsirdim.Lətifə xalagil gedəndən sonra Savalana zəng vurdum.O isə məni qabaqlayıb,
-gözlə,qoy onlar məni başa salsın görüm niyə mənə deməmiş gəliblər?,-deyəsən Savalanın xəbəri yox idi,onda mənim daha ondan soruşacaq sözüm qalmamışdı.Anam axşam atam işdən gələn kimi onunla danışmışdı.Gözləyirdim ki,atam yatmağa gedəndə anam mənə nəsə deyər,lakin atam otağıma gəlib,yanımda oturdu,
-qızım,Savalan yaxşı oğlandır,ancaq sən mənim balamsan,canımdan cansan,ona balamı etibar edə bilərəm?,-soruşdu.Təxmin etməliydim ki,atam mənim fikrimi özümdən soruşmadan heç bir addım atmayacaq,
-edə bilərsən,ata.İki gün sonra Lətifə xala Atabəy əmi ilə ikisi bizə gəlib,anamla və anamla yaxından tanış oldular.Atabəy əminin bir zarafatı isə qapının arxasından onları güdəndə məni də güldürmüşdü.
-mən bilirdim ki,bunların bir fırıq işi var,-Savalana bunu deyəndə o qədər gülmüşdü ki,telefonda neçə dəqiqə onun gülüşünə qulaq asmışdım.Günlər keçirdi,elçilik Rəşidgilin toyundan sonraya qalmışdı,bu gün isə onların toyu idi.Mən