gecəni Cəmiləgildə qalmışdım,Cəmilənin bacısı olmadığından onun bacısı statusunda mən dururdum.Sabah durub hər kəs tələsik işlərini görüb,oğlan tərəfi gözləyirdik,Cəmilənin içi-içinə sığmırdı,nəhayət Rəşidgil gəlmişdi,Cəmilənin belinə qırmızı lenti Savalan bağlayacaqdı.Bunu edərkən onun necə utandığı üzünün qızarmağından bilinirdi,Savalan sevməzdi qız-gəlinin çox olduğu ortamda olmağı.Toy olacaq məkana mən Savalanın maşınında gəlmişdim,Atabəy əmi isə anam,anam və Lətifə xalanı gətirmişdi.Yol boyunca Savalan bir an olsun belə əlimi buraxmamışdı.Toy Rəşidgilin olsa da əksər gözlər Savalanla mənim üzərimdə idi,tanışlar hamısı bizi təbrik edirdi.Toyun yekunlarına yaxın Savalan Александр Киреев-in” Обниму” mahnısını sifariş verib məni rəqsə qaldırdı.O rəqs zamanı ciddi dayansa da məni gülmək tuturdu,o mənə elə şirin görünürdü ki.
-mahnı xoşuna gəldi?,-Savalan ətrafa nəzər salıb,astaca qulağıma,
-mənim xoşuma sən gəlirsən,-dedi.Deyəsən öyrəşirdim onun belə jestlərinə,ilk əvvəllərdə bu mənə qəribə gəlirdi,həyəcanlanırdım,əllərim tərləyirdi,lakin indi mənə xoş olan bu sözləri üzümü güldürür,yanaqlarım qızarırdı.Toy bitmişdi,hər kəs Rəşidlə Cəmiləni sonuncu dəfə təbrik edib,evlərinə yola salırdı,Cəmilənin atası da,anası da gözləri yaşlı idilər,onları belə görəndə bir anlıq öz atam,anam gözlərim önünə gəlmişdi.Cəmilə ilə görüşəndə o,
-Firuzan,sağ əlimiz sizin başınıza,-deyib mənə göz vurmuşdu.Onlar muradlarına ərmişdilər,növbə isə bizim idi.Rəşidgilin toyundan sonra Savalan daha da tələsiyirdi.Savalanın ad günündə elçilik olmuşdu,iki gün sonra yəni mənim ad günümsə isə nişan oldu.Nişan gününün belə tez olmasına atamgil narazı olsalarda Savalana qarşı çıxmamışdılar.Bizim nişan üzüklərimizi qaynatam taxmışdı,lenti isə Lətifə xala kəsmişdi,daha əvvəlki kimi Lətifə xalanın qarşısında həyəcanlanmırdım,o məni çox istəyirdi,bunu hiss elətdirirdi,Lalə haqlı idi,ən çəkindiyim,onun yanında hər sözümü düşünürək danışıdığım biri var idisə o da Savalan idi.Ancaq deyəsən tək mən belə