mərkəzlərinin birinə gəlmişdik,Cəmiləylə Rəşid bizi orda gözləyirdilər.Savalan bir ara məni kənara çəkib,
-dünən,sənə hədiyyəni verə bilmədim,-deyəndə barmağımdakı üzüyü göstərib,
-verdin,həm də ən gözəlini,-dedim.Savalan gülümsəyib,əlindəki balaca qutudan tünd mavi qaşlı bir sep çıxardı,Sepi boynuma bağlayıb,-ag günün mübarək gülüm,-dedi.Əlimi sepə toxundurub,
-bu nədi?Firuzə?,-soruşdum.
-yox,bu sapfirdi,-dedi.Bu gündən bu sənin talismanındır,mənim sevgimin talismanı,hansı ki,inansan səni hər şeydən qoruyacaq.
-sapfir,əl uzatsam,kövrəkliyindən qırılar deyə qorxduğum,mənə güvən,sakitlik verən,eyni zamanda ürkdüyüm,həyəcanlandığım,itirməkdən qorxduğum yeganə şey sənin sevgindir,bu sevgi qəlbimə təsir edən varlıqdır.Sapfir kənardan soyuq təsir bağışlayan,ancaq toxunanda qəlbimi isidən,sahib olduğum ən dəyərli şey.Bunu heç vaxt çıxarmayacam,bəlkədə bir gün məni ən qorxunc şeydən qoruyacaq bu talisman.Savalan məni qucaqlayıb,
-səni o qədər sevirəm ki,həyatımda olmadığın üç ili necə keçirmişəm bilmirəm,-dedi.O gündən sapfir mənim heç vaxt yanımdan ayırmadığım talismanım olmuşdu.Fərqi yox idi,geydiyim geyimə o bir aksesuar kimi yaraşırdı ya yox,onu heç vaxt boynumdan çıxarmırdım.Günlər keçirdi,evimizdə toy hazırlıqları başlamışdı.Toy tarıxımızı oktyabrın onuna təyin etmişdik.Savalanı o qədər sevirdim ki,onsuzluğu ağlıma belə gətirə bilmirdim.O gec zəng vuranda,yaxudda toy hazırlıqlarına görə mənə az zaman ayıranda küsür,inciyirdim.O isə mənə qarşı səbrli davranıb,bütün bunların toy qabağı stres olduğunu deyirdi.Toyumuzdan bir həftə əvvəl xınayaxdı mərasimi keçirilmişdi,bu gün isə toy günümüz idi.Bütün günü həyəcansız halda ətrafıma gülüş saçsamda,həyətimizdə vağzalı səsi eşidəndə ürəyim ovcumda döyünməyə başladı.Savalan gülü mənə verəndə gözlərində sevgini görüb,içimdə ondan bir daha üzr istədim,-bağışla,bağışla ki,səni incitmişəm.Atam məni çıraq başına hərləyəndə həm özünün,həm də mənim gözlərim dolmuşdu,ətrafımızdakılar,içi bacım qarışıq,
-ağlama,makiyajın