səsimi eşidib arxaya döndü,
-sabahın xeyir,-bir-iki addım yaxınıma gəlib,-deyəsən sən çox yatırsan,bu yuxudan biraz kəsməli olacaqsan,mən hər səhər xanımımı mənə səhər yeməyi hazırlayan görmək istəyirəm.Ailəli olmağın öz qaydaları var idi,bir haldakı Savalanın xanımı idim bu qaydalar qanun olurdu.O əlimdən tutub,məni əyləşdirdi,-indi isə yeməyini ye,məni bağışla ki,dayana bilməyib yedim,çox acmışdım,lap Rəşid kimi acmışdım,-o son sözlərini xüsusi pafosla dedi,bu gülüş doğururdu.Yeməyimi yeyəndən sonra mətbəxi qaydaya salıb,yuxarı üçüncü mərtəbəyə qalxmışdıq,Savalan əvvəlcədən bəzi filmlər seçib ayırmışdı ki,birlikdə izləyək.Lətifə xalagil iki gün sonra evə gəlmişdilər,anamın məsləhəti ilə mən Savalanın valideynlərinə Savalan kimi papa,mama deyirdim.Lətifə xala qaynana obrazına yaraşmırdı,çünki o bu günə kimi eşitdiyim qaynanalardan çox fərqlənirdi,mənə hər işimdə kömək edər,bacarmadığım halda deyinməz,əksinə səbrlə məni öyrədərdi.Bəzən Savalan evə əsəbi gələndə mən onun üstünə getməyim deyə Lətifə xala məni bir kənara çəkib,sakir,səbrli olmağımı,deyərdi.Çünki Savalan sevməzdi qadının onun işlərinə qarışmağını mən isə özümü unudub bir-iki dəfə ona lazım olandan çox sual vermişdim.O isə buna əsəbiləşirdi.Günlər keçirdi,Savalan hər gecə mənimlə olmaq istədiyini dilə gətirməsə də hər gecə məni qucaqlayıb yatardı.Xüsusi gecələrdə isə o həsaslığımı nəzərə alıb mənimlə daha nəvazişlə davranırdı.Bu minvalla dörd ay keçmişdi,dörd ay idi,biz ailəli idik.Cəmilə beş aylıq hamilə idi,Rəşidlə onun qızı olacaqdı.Bir axşam onlar bizdə yeməkdə olanda uşağa nə ad qoyacaqları üstündə mübahisə edirdilər.İllər əvvəl olan bir xatirəni danışıb,
-Rəşid,axı demişdin,qızın olsa adını Rəşidə qoyacaqsan?,-kimi zarafat etmişdim,Rəşid sözümə bəndmiş kimi,-düz deyirsən,qızım adını Rəşidə qoyacam,-dedi.Hamımız onun sözündən sonra gülmüşdük.Mart ayının əvvəlləri idi,bir sabah oyananda mədəmdə küt ağrılar hiss edirdim.Bir saata yaxın yerimdə o tərəf bu tərəfə qıvrılıb,ağrının keçməsini gözləsəm