n yoxluğu onu Cəmilə birazda yaxınlaşdırmışdı.Cəmil heç düzəməlli iməkləyə də bilmirdi,lakin Savalan onu dizləri üstünə oturdub saatlarla onunla söhbət edərdi.Uşaqda bir növ adətkar olmuşdu buna,hər gün eyni saatda iməkləyib Savalananın ayağından yapışırdı ki,onunla söhbət etsin.Lətifə xala danışırdı ki,Atabəy əmi də Savalanı belə yetişdirirmiş.Deyəsən Cəmil də məndən çox Savalana bağlanmışdı.Yay gəlmişdi,bu il ad günlərimizi qeyd etməyəcəkdik.Keçən yay hamilə oluğumçün,bu yay isə Cəmil balaca olduğu üçün ,həm də Savalan onsuz qala bilmirdi deyə istirahətə gedə bilməmişdik.Aylar tez-tez irələliləyirdi.Oktyabr ayında Cəmilin bir yaşı tamam olurdu.Ayabəy əmi keçən il Cəmil anadan olanda əhd etmişdi ki,ona təmtəraqlı ad günü edəcək,lakin qismət olmamışdı.Bu il isə bizim qolumuz qaxmırdı ki,hazırlıq görək.Lətifə xala bunu görüb bir gün bizi çağırıb,-Cəmilin ad gününü təmtəraqlı qeyd edəcəyik,bu papanızın istəyi idi,onu yerinə yetirmək,borcunuzdur,-dedi.Savalan Cəmilə restoranların birində geniş formada ad günü keçirdi,video çəkilişlərində isə Atabəy əminin də şəkillərindən istifadə etmişdik.Həyatımız öz axarı ilə davam edirdi.Bir sabah yuxudan halsız oyanmışdım,son günlərdə özümü tez-tez belə hiss edirdim.Savalanı işə yola salandan sonra evdən çıxıb aptekə gəldim,bir test alıb,həyəcanla evə döndüm,nədənsə əmin idim ki,ikinci dəfə ana olacam.Lakin test neqativ çıxmışdı,bəlkə son günlərdə çox yorulmuşam,yuxusuzluğum ondandır düşünürdüm.Lakin gün keçdikcə mənim halım pisləşirdi,mənə elə gəlirdi ki,elə bil məni indicə döyüblər,sümüklərim ağrıyırdı.Bir sabah isə Savalan işə getməyib,
-bu gün həkimə gedəcəyik,-dedi.Ona etiraz edəcək gücdə deyildim.Atabəy əminin dostu Əbluc dayı adlı-sanlı həkim idi.Savalanla onun yanına getmişdik.O məndən şikayətlərimi soruşub,bəzi analizlər verməli olduğumu dedi,bunlara qan,idrar da daxil idi,bir də o sümük rentgenini çəkdirməyimizi də tapşırmışdı.Xəstəxanadan evə qayıdanda Savalanın əlini bərk tutmuşdum,analizlərin cavabı çıxana kimi