qorxu canımdan getməyəcəkdi.Əbluc dayı bizə cavablar üçün üç gün sonra gəlməyi demişdi.Evə çatan kimi otağıma qalxıb uzandım.Savalan nə vaxt Cəmili də gətirib yanımda uzanmışdı bilmirəm,gözlərimi açanda o,bizi qucaqlayıb,bir mənə bir də Cəmilə baxırdı.Bilmirəm niyə o an gözlərim dolmuşdu,bu Savalana da təsir etmiş olmalı idi ki,onun da gözlərinin yaşardığını gördüm.
-məni sənsiz qoyma,-onun yanağındakı yaşı silib,
-heç qoyaram?,-deyə bildim sadəcə.Araya sakitçilik çökdü,-Savalan,mən ağır xəstəyəm görəsən?,-səsim əsmişdi,deyəsən o buna ehtimal vermirdi,bir anda rəngi dəyişdi,yenə istəmədən onu incitmişdim,-lap ən ağır xəstəliyə tutulsam belə,sənin sevgin mənə yaşama gücü verəcək,bilirəm,-onun əlini dodağıma yaxınlaşdırıb öpdüm.Üç günü tikan üstündə keçirmişdik,anamgilə hələki bir söz deməmişdik,Lətifə xala isə əvvəl məni çox istəyirdisə indi öz balası kimi əzizləyir,ürək-dirək verirdi.Bu gün analızlərin cavabların götürməyə gedirdik.Savalan gəldiyimizi Əbluc dayıya xəbər verəndə o Savalanla mənsiz danışmaq istədiyini demişdi.Artıq bundan başa düşmüşdüm ki,xəstəliyim ciddidir,Savalan otaqdan çıxanda gözləri dolmuşdu.
-nə dedi?Xəstəliyim ağırdır hə?-qorxa-qorxa soruşsam da içimdə kiçik də olsa bir ümid var idi ki,mən yanılıram.Savalan məni qucaqlayıb,
-qoymaram sənə bir şey olsun,-o daha heç nə deyə bilmədi.Biz ikimizdə ağlayırdıq,biraz sonra Savalan məni Əbluc dayının otağına apardı.Əbluc dayı özü də bu söhbətin çətin olacağını hiss etmişdi,otaqdan gələn siqaret iyi bunu bildirirdi.
-qızım əvvəla onu deyim ki,səndə aşikar etdiyimiz xəstəlik elə bir xəstəlikdir ki,belə xəstələr adətən bizə müraciət edəndə gecikmiş olurlar,şükür ki,vaxtında müraciət etmisiz.
-Əbluc dayı,açıq danışın,mənim xəstəliyim nədir?
-miyelom,başqa adla,sümük xərcəngi,-gözlərim qeyri-ixtiyarı Savalana yönəldi,o mənə elə cərasizcə baxırdı ki,həkimə dönüb,
-amma sağalma şansım var da hə?,-soruşdum.Bu sualı özüm üçün yox,Savalan üçün soruşurdum,indi ümid məndən çox ona lazım idi.
-bu uzun