n və səbr tələb edən bir prosesdir,amma..amma şansın var.Savalan yanımda əyləşib,əlimdən tutdu,
-Əbluc əmi deyin nə etməliyik,biz hər şeyə hazırıq.Əbluc dayı analizlərə birdə nəzər salıb,
-ilk olaraq,kimyaterapiya,lazım olsa şüalanma edəcəyik.O nəzərlərini mənə tuşlayıb,-qızım,bu mərhələdə səndən dözüm,Savalan səndə isə səbr tələb olunur,Firuzan çox ağır dərmanlar qəbul edəcək,bütün günü yuxulu olacaq,qusma,başgicəllənmə,özündən getmə,bəzən hətta qanaxmaları da olacaq,bunlara alışmaq çətindir,ancaq hər şeyə hazırlıqlı olmalısız.İkinci mərhələdə isə sümük iliyi köçürəcəyik,-Əbluc dayı mənə baxıb,-bacın qardaşın var,qızım?,-soruşdu.
-hə,bir bacım bir də qardaşım var.
-lap yaxşı,onlar sənə donor ola bilərlər,ancaq bunu onlardan götürəcəyimiz analizlər təsdiqləyəcək.Xəstəxanadan çıxanda ovcumuzda ümidlərimizdən başqa heç nə yox idi.Evə gələndə yenə otağıma qalxdım,iki gün sonra müalicəyə başlayacaqdım,Əbluc dayı bu iki günü bizə vaxt vermişdi ki,hamıya bu xəbəri çatdıraq,birdə ailəmlə oğlum və Savalanla normal həyatımın son iki gününü doya-doya yaşayım.Savalan Lətifə xalaya hər şeyi danışmışdı,axşam yemək süfrəsində heç kim ağzın açıb bir kəlmə demirdi.Təkcə Cəmilin arada çıxardığı qırıq-qırıq səslər eşidilirdi.Birdən onun qırıq səslərinin içərisindən,-ana,-sözü aydın eşidildi,oğlum dil açıb,ana deyirdi,mən isə ağır xəstəliyə tutulmuşdum.Əlimi üzümə tutub ağlayırdım,Lətifə xala Cəmili qucağına alıb,gözləri dolmuş halda dayanmışdı.
-axı niyə mən?Niyə mən?,-Savalan məni ayağa qaldırıb qucaqlayıb,sakitləşdirməyə çalışırdı,-görəsən onun dil açıb danışmağını görə biləcəm?
-sən onun nəvələrini belə görəcəksən,qoymaram sənə bir şey olsun.Savalanı bərk qucaqlayıb ağlayırdım,tək pənahım o idi çünki.Gecə yatmağa gedəndə Savalanı eyvanda siqaret çəkən gördüm,o heç vaxt siqaret çəkməzdi,hədda Atabəy əmi rəhmətə gedəndə belə siqaret çəkməmişdi.İndi hansı arada siqaretə başlamışdı bilmirəm,bəlkədə üç gün əvvəl analizləri verərkən almışdı qutunu.Gecə Cəmili də yanımıza