alıb,üçümüz birlikdə yatmışdıq,sabah bizi daha bir ağır gün gözləyirdi.Hər gündəlik vərdişim üzrə sabah ayağa qalxıb,Savalana səhər yeməyi hazırlamağa başladım.Lətifə xala oyaq idi,o mənə kömək edirdi,Savalan məni iş görərkən görəndə,
-neynirsən?Özüm hazırlaram,sən dincəl,-deyəndə isə gözlərim dolmuş halda,
-Əbluc dayı bu iki günü normal həyatımla divalaşım deyə verdi,imkan ver bu iki günü adi gün kimi keçirim,-dedim.Savalan daha heç nə deməyib,Cəmilin yanına getdi.Günorta saatlarında o hamıya zəng vurub bizə çağırmışdı.Son dörd-beş gündə bu neçəndi çətin söhbət idi bilmirəm.Cəmiləylə Rəşid hamıdan tez gəlmidilər.Biraz sonra isə anamgillə Mələk,onların ardınca isə Lalə öz yoldaşı ilə gəlmişdi.Mənim gücüm yox idi onlarla oturmağa,yuxarı qalxıb,Cəmillə oynayırdım,bəlkədə oğlumla belə uzun vaxt keçirdiyim son günlər idi bunlar.Aşağıdan gələn səslərə qulaqlarımı yummaq istəsəm də bacarmırdım,Cəmili qucağıma alıb aşağı düşdüm.Anam özündən getmişdi,Cəmili Laləyə verib anamın yanına getdim.Çətindir övladının acısına dözmək,ana olandan sonra daha yaxşı anlayırdım.Fərhada isə atam xəbər vermişdi,o da axşama çatacağını demişdi.Mələk hamilə idi,beş aylıq,əgər Fərhar donorum ola bilməsə idi,onda Mələyin doğuşunu gözləməli olacaqdıq,ancaq heç bilmirdim o vaxta kimi yaşaya biləcəmdim.Müalicəyə adını cətinliklə tələffüz etdiyim,mənə yuxu gətirən dərmanlarla başlamışdım,bəzən dərmanları atmaqdan imtina edirdim,onda Savalan bir dillə məni yola gətirib atdırırdı.Savalan siqaret çəkməyə başlamışdı,bəzən o siqareti ard-arda çəkirdi,onun bu halı məni üzsə də,çəkdiyi əzabları görsəmdə əlimdən heç nə gəlmirdi.Gün keçdikcə mən daha çox halsızlaşırdım.Artıq iki həftə idi kimyaterapiyaya başlamışdım.Anam,Lətifə xala,Cəmilə hətta atam belə növbə ilə yanımda qalırdılar,Savalan isə bir an olsun yanımdan uzaqlaşmırdı.Cəmili Lalə saxlayırdı.Ağır dərmanlar qəbul etdiyimdən Cəmili duğru-düzgün qucağıma alada bilmirdim.Bu günləri demək olar yuxuda keçirirdim,halsızlığım,tükənən