n enerjim,başağrılarım,özümdən getmələrim,bütün bunlara Savalan güclü dayansa da hər keçən gün mənimlə bərabər onun da tükəndiyini hiss edirdim,lakin o bunu biruzə vermir,siqareti bir-birinin ardına düzürdü.Son günlər saçlarım tökülməyə başlamışdı,elə kirpiklərimin və qaşlarımın da seyrəldiyini hiss edirdim.Əbluc dayı bütün bunların olacağını mənə qabaqcadan xəbər versə də bunları yaşamaq çətin idi.Saçlarımı kəsdirməli olacaqdım,həyatımın ən dəhşətli səhnəsi idi o an,buruq saçlarımı yerdə görəndə gözlərimdən yaşlar ard-arda yanağıma süzülürdü.Savalan işdən sonra evə gələndə otağın qapısını bağlayıb onu içəri buraxmırdım,
-aç qapını,belə eləmə,məni üzürsən,-onun səsi əsəbi olsada çalışırdı,özünü nərazətdə saxlasın,mən isə istəmirdim o məni bu halımla görsün,onsuzda son zamanlar ancaq dərman iyi verirdim,bəzən özümdən iyrəndiyim anlar belə olurdu.Savalan bir iki-dəfə qapıya təpik vurandan sonra,başımı yaylıqla bağlayıb,qapını açdım.Savalan məni qucaqlayıb,
-sən mənə hər halınla xoşsan,necə başqa cür fikirləşə bilirsən?Mən səni sevirəm,necə varsansa elə sevirəm,-onun sözləri azda olsa məni təsəlli etmişdi.Aylar keçirdi,üç ay idi,müalicəyə başlamışdıq,bu zaman ərzində Fərhad donorluq üçün analiz versə də nəticələr mənfi çıxmışdı,bizim qanlarımız uyğun gəlməmişdi.Bu mənim ümidlərimi azaltsa da Savalan ,
-Mələk var,bir ay sonra hamiləliyi bitir,o sənə donor olacaq,-məni təsəlli edirdi.Savalan hər gün biraz daha qocalırdı,onun alnına baxanda bir neçə ayda qırışların əmələ gəldiyini hiss edirdim,bəzən gecələr oyanıb,əlimi onun üzündə gəzdirib,ondan hər şeyə görə üzr istəyərdim.Savalan çox arıqlamışdı.Bu sabah yuxudan duranda özümdə güc tapıb mətbəxə keçdim,artıq neçə ay idi,ərimə səhər yeməyi hazırlamırdım,hər şeyi hazır edib,otağa qalxdım,Lətifə xala gecəni Laləgildə Cəmilin yanında qalmışdı.Savalan yatırdı,vanna otağına keçib yuyundum,tez haldan düşürdüm,ona görə tez çıxıb,biraz oturandan sonra güzgünü qabağına keçdim.Nə edəsən?Saç yoxdur ki