n gəlməyib,İlqar əmiyə də şərt qoyub ki,əgər getsən uşağını birdə görməyəcəksən.İlqar əmi də onun şərtinə əhəmiyyət verməyib,qayıdıb azərbaycana.İllər sonra o oğlunu tapsa da oğlu onu atası kimi qəbul etmədiyi üçün,onların arasında yenidən əlaqə qırılmışdı.Firuzanın xəstəliyi bu sirrin üstünü açdı.Nə Firuzangil,nə də Məlahət xala Alekseyin varlığından xəbərdar deyildilər.Fərhadla Mələk bunu eşidəndə şok olsalar da atalarını qınayacaq bir söz deməmişdilər,Məlahət xala isə bunu qəbul edə bilmirdi.Bu onun üçün gözlənilməz olmuşdu.Bu məsələni ən son Savalan bildi,Firuzana isə deməməyə qərar verilmişdi,ona görə hamımız onun yanında bu haqda bir kəlimə də etmirdik.Aleksey atasını qəbul etməməklə yanaşı,Firuzana kömək etməkdən də imtina edirdi.Ən sonda isə Savalan özü onunla danışmağa gedəsi oldu.Firuzandan bunu gizləmək üçün onları Əbluc həkimin göndərdiyini dedik.Firuzan təkcə Savalanla Rəşidin getdiyini bilirdi,Fərhadı xidmətdə,atasını isə qızını o halda görməyə ürəyi dözmədiyi üçün gəlmədiyini zənn edirdi.
-bəs Savalan gətirə bildi Alekseyi?..
***
İnsan öz gücündən xəbərsiz yaşayır,məgər insan nələrə dözə bilərmiş,bunu yaşayanda anlayır insan olan varlıq.Şüalanmadan çıxanda gözlərim tor görürdü,o anlara aid yaddaşımda heç nə qalmayıb, gözlərim yumulu olsa da ancaq beynim oyaq idi,.İndi tək istəyim Savalanı gözrmək idi.Bilmirəm bir ya iki gün keçmişdi.Mən hər saatın əvvəlində Savalanı soruşurdum,ancaq anamgil mənə ondan bir xəbər olmadığını deyirdilər.İki gün keçmişdi,bu gün özümü dünənə nisbətən daha yaxşı hiss etsəm də hələ də yataqdan qalxmağa taqətim yox idi.Qapı açılıb,Savalan otağa girəndə isə mənə dünyanı vermişdilər.O yanıma gəlib,mənimlə birlikdə uzandı,məni özünə sıxıb,qucaqladı.Anamgil bizi tək qoymaq üçün otaqdan çıxmışdılar,biz tək idik.
-bağışla,gülüm,yanında ola bilmədim,onlar səni çox incitdi?,-o burnunu boynuma dayayın arada məni öpür,arada isə dərin nəfəs alırdı.
-indi yanımdasan,əasa olan budu,daha heç yerə getmə,Əbluc dayı deyir,xəstəliyimdə