idi,hemişe de ata-anasının buna hediyye etdiklerini reklam edirdi,imkanlı ailenin tek övladı idi.Bilmirem niye Senuber menle heç xoş davranmazdı,hemin günde ele oldu.O Savalanın menim kimi sıradan bir qızla oturub-durmağına lağ edirdi,özümü saxlaya bilmeyib,
-men tekce Savalanla yox Reşidle de dostam,-deyib,elindeki defteri ona tulladım.Senuber ayağa qalxıb,
-mene defter atırsan,çirkin ördek balası,-deyib üstüme yerise de qızlar onu tutdular,biraz evvelki cesaretim yoxa çıxmışdı,qorxmuşdum,bir terefden de onun sözü pis tesir etmişdi.Senuber ise susmaq bilmirdi,
-ele bilirsen onlar senle heqiqeten dostdurlar?Seni ele salıb gülürler arxanca,bu görkeminle sen qız bele deyilsen,axı neyleyirler ki seni?.-O danışdıqca menim gözlerim dolurdu,kövrek idim,tez inciyirdim her şeyden,qarşımdakı biraz meni acılayan kimi özümü itirir,onun qarşısında aciz veziyyete düşürdüm.
-sen,-özümü birteher ele alıb,-senin qelbin qaradır,her şeye pis yanaşırsan,onlar menim dostlarımdır,-deyib auditoriyadan çıxdım.Binadan çıxıb heyetdeki skameykaların birinde eyleşdim.Ağlamaq istesem de özümü saxlayırdım.Bir neçe deqiqe keçmişdi,biraz özüme gelib yeniden binaya qayıtmaq isteyirdim,qapıda Reşidle qarşılaşdım,belkede bu hemin an isteye bileceyim en son şey idi.O qarşımı kesib qezebli halda mene baxırdı.
-nolub sene,niye ağlamısan,kim xetrine deyib?,-o bele soruşanda bayaqdan beri saxladığım göz yaşlarım axmağa başladı.Reşid meni sakitleşdirmeye çalışsa da alınmırdı.O qolumdan tutub,meni bayaq oturduğum sakmeykaya oturtdu,
-otur görüm bura,danış,kim seni ağladıb?,-eslinde hemin an Reşidle qarşılaşmağım Savalanla qarşılaşmağımdan daha yaxşı idi,çünki Reşid temkinli idi,dinler sonra qerar vererdi,Savalan ise aqressiv idi,meni hemin an ağlayan gören Reşid deyilde Savalan olsa idi,Senuberi neler gözleyirdi heç tesevvür ede bilmirem.Gözümün yaşını silib,Reşide olanları danışmaq isteyirdim ki,ona zeng geldi,zeng eden Savalan idi,Reşide menim yanımda olduğunu dememesini işare etsem de artıq gec

<< 1 ... 10 11 [12] 13 14 ... 90 >>