r tanıyıram,adı,həmin ankı duruşu,mənə mənalı baxışı elə doğma,elə füsunkar idi ki,heç özümdə bilmədən iki-üç addım irəli gedib,
-mən də Hilalam,-dedim.Cavid daha bir neçə addım atıb,qarşımda dayandı,əlini mənə uzadıb,
-şad oldum,Hilal,-dedi.Mən ona əl vermək istəyəndə isə o tez əlini havaya qaldırıb,
-əvvəlcə səni qurtardığım üçün mənə təşəkkür et,-dedi.Gülümsəyib,
-təşəkkür edirəm,sən olmasaydın...Biraz əvvəlki vəziyyətim gözlərim önünə gəldi,qəhərlənmişdim,Cavid bunu görüb,əlimi sıxdı.
-mən olmasaydımda sən onların öhdəsindən gələrdin,-dedi.Bilmirəm o bu sözü ciddi demişdi,ya zarafatla.Qəribə idi ki,biz ilk andan bir-birimizə sən deyə müraciət etməyə başlamışdıq.Cavidə bir daha təşəkkür edib,otelə qayıtmışdım.Həqiqətən də o gecə Cavid məni o sərxoşların əlindən almasa idi,heç təsəvvür edə bilmirəm həyatımda nələr baş verərdi.Səhəri günü Həsən müəllim bütün qrupu topqapı sarayına aparmışdı,orda saatın neçə keçdiyini bilmədən bir də fərqinə vardıq ki,artıq axşaq düşüb,otelə qayıtmaq vaxtı idi.Şam yeməyindən sonra qrup qızlarından biri sahildə gəzməyi təklif etdi.Dünən yaşadıqlarımdan sonra o sahilə getməyə qorxsamda bu dəfə tək olmayacaqdım,hamı yanımda olacaqdı.Dünən baş verənləri səhər təkcə Nazlıya danışmışdı,o isə sağ olsun,mənim halımı yox,Cavidin necə biri olduğunu soruşurdu.Sahildə Nazlı yenə mənə Cavid barədə bəzi suallar verməyə başladı.Nazlının suallarından bezib,oğlanların yanına getdim,onların sphbətinə qoşulmaq fikrim yox idi,sadəcə yanımızda adam olanda Nazlı daha az sual verirdi.Biz oteldən bir xeyli aralı idik,gəzərkən qarşımıza bir dəstə gənc çıxdı,biz yaşda olardılar,gitara çalıb,o zamanların məşhur türk mahnılarını oxuyurdular.Gitara səsi mənimçün bütün orkestrı əvəz edir,harda eşitsəm bütün hər şeyi unudub ona doğru gedirəm.Bu dəfə də elə oldu,qrupu unudub,uşaqlara doğru getdim.Vaxtın neçə keçdiyini bilmədim,uşaqlarla sagollaşıb,onlardan ayrılanda qrupdan heç kimi görmədim.Tək qalmaq qorxusu,gecənni sükutu üstəgəl dünən yaşadıqlarımın