ə baxsada heç nə demirdi.Biz oteldən çox uzaqlaşmışdıq.Buna görədə,
-bəlkə qayıdaq,çox uzaq gəlmişik,-dedim.O üzümə baxıb,
-qorxursan?,-soruşdu.Əslində qorxuduğum üçün yox,sedəcə səssizliyimizi pozmaq üçün demişdim bunu.Cavid qarşıma keçib,
-mənlə olanda heç nədən qorxma,-o əlini üzümə toxundurub,-Hilal,inan mənə,həmişə inan,-dedi.
-Cavid...O,baş barmağını dodağıma toxundurub,
-Hilal,səndən çox xoşum gəlir,bilirəm uzun zaman deyil tanış olduğumuz,ancaq mənimdə az yaşım yoxdu,nəyin necə olduğunu düzgün anlayacaq yaşdayam.İndi mənə yox desəndə,bakıya qayıdıb köhnə həyatına qaldığın yerdən davam etsəndə,səndən əlçəkməyəcəm,bakıda harda olsanda səni tapacam,-mən gülümsəyib,
-ankarada tapdığın kimi,-dedim.Cavid üzümü əlləri arasına alıb,gözlərimə baxaraq,
-hə,-dedi.O əsən sakit küləyin üzümə dağıtdığı saçlarımı arxaya edib,boynumdakı incə şərfi açıb,saçlarımı şərflə toplayıb,yığdı.Mən sakit dayanıb onu izləyirdim.O işini bitirib,
-saçlarına kimsə baxanda azca qalıram onu vurub öldürüm,yadındadır,ankaraya gələndə sən saçlarını açıq qoymuşdun,yanımızdan keçən hər kəs sənin saçlarına baxırdı,mən isə qəzəbimi güclə boğurdum.
-ona görə elə narahat görünürdün demək,-dedim.Cavid yenidən üzümü əlləri arasına alıb,
-qadının öz kişisini ilk tanışlıqlarından öyrənməyə başlaması yaxşıdır,-dedi.Onun sözləri onsuzda qızarmış olan yanaqlarımı dahada allandırdı.Cavid bunu görüb,
-utanmaq hər qadına yaraşır,ancaq sənə bir başqa cür yaraşır,-dedi.Onun üzündəki gülüş anidən qaşlarının çatılması ilə əvəz olundu, boynumdan asdığım klonu göstərib,-nə var onun içində elə?,-soruşdu.Həmin an özümü itirdim,axı mən onun içinə bir başqasının şəklini qoymuşdum.Cavid həyəcanlandığımı görüb,
-aç ver baxacam,-dedi.Onun üzündə biraz hisli olduğu hiss olunurdu,boynumdan klonu açıb ona uzatdım.Cavid klonu açıb,içindəki şəkillərə baxanda təəccüblə,
-bu şəkillər səndə hardan var?,-soruşdu.Başımı aşağı salıb,
-o balaca qız mənəm,o biri isə mənlə son zəngi vuran oğlandı.Cavid çənəmdən tutub