səni çağıracam...Cavid dəliqanlı,ağlına hər gələni edən biri deyildi,o həmişə davranışlarına diqqət edərdi.İndi bu mesaj mənə həm gülməli gəlirdi,həm də nə yalan deyim sevinirdim ki,o məndən belə asanlıqla imtina etmir.Yeni il axşamı olduğundan bütün ailəmiz bir yerə,bizə yığılmışdı.Arzuyla Musanın səsləri isə küçədən belə eşilirdi.Cavidə gələ bilməyəcəyimi yazdım.Lakin o istəyinə nail olmayınca əlçəkməyəcəkdi.Mənim mesajimdan sonra zəng etdi.Əvvəl açmaq istəmədim,ancaq özümdə onun səsini eşitmək istəyirdim.Bəlkədə zəiflik etdim bilmirəm.
-Hilal,sənə dediyim hər sözə inan demişdim,əgər gəlməsən,dediyimi eləyərəm,-onun səsində qərarlılıq var idi,ona yox deyə bilmirdim,
-yaxşı,çıxa bilsəm gələcəm..Yenə evdən çıxmaq problemi və yenədə Südabə həmişəki kimi mənim köməyimə etdi.Cavid həmin yerdə məni gözləyirdi.Onun yanına çatan kimi qolumdan tutdu,məni qaranlığa çəkib,qucaqladı.İlk dəfə idi o məni qucaqlayırdı,özümü o qədər rahat və güvəndə hiss edirdim ki,düşünürdüm kaşki zaman dursun,biz beləcə qalaq.O məni bərk qucaqlayıb,
-elə bilirsən sən arxanı dönüb gedəndə mən səndən əlçəkəcəm?Elə bilirsən mənə asandı,hər dəfə səni burda qoyub getmək,mən üyərimi burda qoyub gedirəm,sənsiz yaşamıram,nəfəs ala bilmirəm orda.Neyniyim hə?İmkanım buna çatır,hər əlimə fürsət düşəndə qaçıb yanına gəlirəm..İlk dəfə idi ondan belə sözlər eşidirdim,mən yenə eqoistlik etmişdim,yenə özümə əsəbiləşirdim.Məndə onu qucaqlayıb,başımı sinəsinə qoydum,
-bağışla.Cavid saçlarımı sığallayıb,
-səndən sadəcə səbrli olmağını istəyirəm,mənə inan və səbirli ol.Onu daha bərk qucaqlayıb,
-yaxşı,-dedim.Cavid həmişəki kimi məni evə kimi ötürüb,getdi.Gecə saat on ikini vuranda isə zəng vurub yeni ilimi tebrik etdi.Bu dəfəki gəlişi əvvəlkilər kimi bir günlük olmadığı üçün biz hər gün görüşə bilirdik.Birinci imtahan günü o özü məni universitetə apardı,imtahanı verənə kimi isə gözlədi.İmtahan zalından Nazlı ilə bərabər çıxmışdıq.Nazlı Əlinin onu gözlədiyini dedi.
-onda sən get gözlətmə Əlini,-deyib