b Nazlını yola salmaq istəsəmdə,o gülə-gülə
-gedirikdə birlikdə,sənlə gedəndə nolur ki,həm qoy gözləsin,məni gözləməyib kimi gözləyəcək,-dedi.Nazlı Cavid haqda bilirdi,buna görədə ona məni Cavidin gətirdiyini dedim və biz birlikdə aşağı düşdük.Girişdən çıxanda mən Cavidə o isə Əliyə tərəf getdi.Cavid imtahanı necə verdiyimi maraqlanıb məni təbrik etdi.Biz yan-yana mertoya doğru gedirdik.Universitetdən çıxıb mertoya gedən ensiz yolda bir balaca gül dükanı var idi.Dükanın qarşısından keçəndə Cavid,
-burda gözlə gəlirəm indi,-deyib,dükana girdi.Telefonuma Nazlıdan mesaj gəlmişdi.Mesajda
-çox yaraşıqlıdır,bir-birinizə yaraşan cütlüksüz xoşbəxt olun,-yazılmışdı.Biraz sonra isə Cavid qucağında çoxlu sayda qızılgüllə ordan çıxdı.Gülləri mənə göstərib,
-necədirlər?,-soruşdu.Mən gülə-gülə,
-qəşəngdirlər,-dedim.O gülləri hələdə qucağında tuturdu.
-sən bəyəndinsə onda o da bəyənər.Bir anda məyus olmuşdum,o gülləri mənə yox bir başqasına almışdı,ilk ağlıma gələn isə anası oldu.Onu anasına qısqanmırdım,lakin bir təsəvvür edin qarşınızda qucağında güllərlə sevdiyiniz insan dayanıb və deyirki bu güllər başqası üçündür.Nə hisslər keçirərdiz?Məndə eyni hissləri keçirirdim.
-hə yəqin bəyənər,-ona baxmadan yeriməyə başladım.Cavid kefsiz olduğumu görsə də heç nə demirdi.O məni evə kimi ötürdü.Sagollaşıb evə girmək istəyəndə Cavid məni çağırdı.
-Hilal,gülləri unutdun,-deyib,məşhür gülüşü və mənalı baxışları ilə mənə baxırdı.O yanıma gəlib gülləri qucağıma verdi.Gülləri iyləyib,
-burda neçə gül var?,-soruşdum.
-on doqquz,yaşın sayda,-o biraz fikirləşib,-iyirmi olmayıb da hə?,-soruşdu.
-yox,olmayıb hələ.
-nə vaxt olacaq?
-fevralın 19-u.Mən ona ad günümü demişdim, Caviddən ad gününü soruşanda isə o,
-mənim ad günüm iyulun 2-sidir,səni tanıdığım gün,demişdi.Sözləri yenə yanaqlarımı allandırsa da,mən israrla onun əsl ad gününü bilmək istəyirdim.
-vəsiqəni ver baxacam.Cavid başını yelləyib,gülə-gülə vəsiqəsini çıxarıb verdi.Həqiqətəndə onun ad günü iyulun ikisi idi.Bu arada