qızıl qolbaq almışdı.Hədiyyəsini qoluma bağlayıb,sonra isə gödəkçəsinin qolundan bir gül çıxarıb mənə verdi.Gülü alıb,saplağından bir hissəni elə onun gözləri önündə qırdım.Cavid təəccüblə,
-niyə qırdı?,-soruşanda
-bəs necə evə aparacam onu,-demişdim.O gülə-gülə,
-guya qıranda gül görünməz olur ki?,-soruşdu.Gülü onun etdiyi kimi paltomun qolundan içəri salıb,
-bax indi görünməz oldu ,-dedim.O mənim hərəkətimə ürəkdən gülmüşdü.Qaşlarımı çatıb,
-nə gülürsən?Sənində qızın ona verilən gülü səndən gizlətmək üçün belə edəcək,-dedim.Cavid əlini üzümə toxundurub,
-mənim yox,bizim qızımız,-dedi.Yenə utansamda başımı aşağı salıb gülümsəmişdim.Evə qayıdanda qonaqlar gəlməyə başlamışdılar.Mənim ən yadda qalan ad günlərimdən biri keçmişdi həmin günü.Günlər keçir,biz isə bir-birimizə hər keçən an daha da bağlanırdıq.Cavid yenə bir müddət bakıya gələ bilməsə də tez-tez zəng vururdu.Mən gözləyirdim ki,o novruz bayramında gələr.O ilaxır çərşənbə günü bayramı qeyd etmək üçün gəlmişdi,yeni ildə baş verənlər yenidən təkrarlanırdı.Başa düşə bilmirdim Cavidin gəlişini niyə onun qohumları əsl atəş və şanlıqla qeyd edirdilər.Bayram gününə kimi biz görüşə bilməmişdik,yeni ildəki incikliyimi nəzərə alıb Cavid əvvəlcədən üzr istəmişdi ki,mən küsməyim.Biz yalnız bayram günü görüşə bilmişdik.Keçən ilki tonqalda yandığımı ona danışanda isə Cavidin üzünü ifadəsi bir anda dəyişmişdi.Əvvəl başa düşməsəmdə sonradan bu əhvalatda Ramilində yer aldığını xatırlayıb,heç nə demədən susub qalmışdım.Bu il nəinki tonqaldan atlanmaq,Cavidin qorxunc baxışlarının təsiri ilə heç tonqala yaxın gedə bilməmişdim.Burda olduğu müddətdə biz hər gün görüşsək də bu görüşlər on-on beş dəqiqədən uzun çəkməzdi,ya mənə,ya da Cavidə zəng gələr beləcə biz sağollaşıb ayrılmalı olardıq.Bayramdan iki gün sonra o gəlib sağollaşıb,yenidən rusiyaya qayıtmışdı.Bu nə qədər belə davam edəcəkdi bilmirdim,ancaq onunla keçən bu üç dörd günə görə mən aylarla onun gözləməyə razı idim.Bəzən Nazlı ilə danışanda o,
-Hilal,yəni heç