a onların yanına göndərib qapını arxadan bağladı.Təkcə Südabə hər şeyi bildiyi üçün onun yanında rahatlıqla ağlaya bilərdim.Fikrə getmişdim,onun nişanlı ola biləcəyini heç vaxt düşünməmişdim.Carəsizcə Südabəyə baxıb,
-o nişan üzüyünü taxmırdı,heç ilk onu gördüyüm gündə də barmağında üzün yox idi,axı o necə nişanlı ola bilər?,-dedim.Südabə məni qucaqladı.
-bilmirəm,bəlkə üzün taxmağı xoşlamırmış,bəlkə heç o deyil biz səhv edirik.
-Sona xala onların evindən danışırdı,-ağlamağa başlamışdım artıq.
-bilmirəm,bunun bir açıqlaması olmalıdır,bəlkə istəmədən nişanlayıblar?Bir özün düşün Hilal,axı o sənə pis niyyətlə yanaşıb nəsə bir şey etməyib,əgər belə olsa idi bu hiss olunardı.O isə səni on dəqiqəlik görmək üçün ordan bura gəlirdi.İndi aydındır o niyə gəldiyini valideynlərinə demirmiş.Südabə haqlı idi,Cavid mənə qarşı heç bir artıq hərəkət etməmişdi,əksinə həmişə onun səmimiyyətinə inanmışam.
-nə düşünürsən?
-bilmirəm,üç gün sonra o gəlir,heç bilmirəm mənə görə gəlir yoxsakı nişanlısı ilə toy hazırlıqlarına başlamaq üçün.Yenə gözlərim dolmuşdu.Südabə məni birtəhər sakitləşdirib,
-ona heç nə bildirmə,qoy gəlsin,danışın,-demişdi.Yuxu dərmanı atıb,yerimə uzandım,yuxuya getmişdim.Oyananda isə növbəti gün idi.Telefonuma Caviddən on dəfə zəng iki dəfə isə mesaj gəlmişdi.Mesajları oxumaq üçün telefonu bir neçə dəfə əlimə götürüb ekrana baxsamda sonda oxumadan silmişdim.İki günü yuxuda keçirdim,Südabə yeməyimi otağıma gətirirdi,Südabə anama nə demişdi bilmirəm,anam çox üstümə gəlmirdi.Atam isə rayona əmimgili ziyarətə getmiş,getmişkəndə üç-dörd gün qalmaq istəmişdi.Cavidin zənglərinin sayını itirmişdim,artıq,mesajlarını isə oxumadan silirdim.Onu bağışlaya bilmirdim,ancaq bu dəfə təkcə onu yox özümü də günahlandırır,-axmaq Hilal,onun səni aldatmağına özünsən günahkar,-fikirləşirdim.İki gün sonra Südabə təşvişli halda bizə gəldi.Anam mətbəxdə idi,Arzunu onun yanına göndərib,məni otağa apardı,qapını bağladı.Üzümdə sual dolu ifadə ilə ona baxırdım.Südabə astadan,
-Hilal,o