gəlib,gələndə onlar tərəfdən gəlirdik,evdən biri çıxdı təxmin etdim ki,bu odur,-dedi.Yatağımın küncünə yanımı qoyub,
-indi mən neyniyəcəm?,-carəsizdə Südabəyə baxırdım.
-get danış,qoy hər şeyi izah etsin.Südabə haqlı idi,belə özümə əzab verməkdən başqa heç nə etmirdim,həm ona deyiləcək sözlərim çox idi,onunla danışacaqdım.Axşama kimi Cavidin zəngini gözlədim,Axşamtərəfi o yenə zəng vuranda zənginə cavab verdim.
-nəhayətki,neçə gündü niyə zənglərimə cavab verilmir?,-onun səsi həm əsəbi,həm də narahat kimi idi.Darıxmışdım onun səsi üçün,hələ fikirləşəndəki burda yaxınımdadır kirpiklərim nəmlənirdi.Özümü ələ alıb ona cavab verdim.
-görüşəndə danışarıq olar,-çalışırdım səsim əsməsin,Cavid məni məndən yaxşı tanıyırdı,onu aldatmaq mənə çətin idi,nə qədər özümü rola qoymağa çalışsam da o narahatlığımı hiss edirdi.Heçə dəfə olub ki,haramsa ağrıyanda o narahat olmasın deyə gizlətməyə çalışmışam,lakin nə mümkün ondan nəyisə gizlətmək,o tez bunu hiss edər,
-qalın geyin,yeməyinə fikir ver,fəsfud yeməklərdən yemə,-deyib,məni danlardı...Bu dəfə də o səsimdən hiss etmişdi,
-sənə nəsə olub,haransa ağrıyır?,-soruşdu..Qəhərimi boğum,
-danışa bilmirəm,görüşəndə danışarıq,-dedim.Cavid daha üstümə gəlməyib,məni həmişəki yerdə gözlədiyini deyib,sağollaşdı.Sağollaşan kimi qapını bağlayıb,ağladım.Anam qoşuya getmişdi,evdə tək idim.Üzümü yuyub,gözlərimin şışını makiyajla örtəndən sonra evdən çıxdım.Ona deyəcəklərimi təkrarlayır,unutmamağa çalışırdım.O çığıra necə gəldim bilmirəm,Cavid məni gözləyirdi.Elə bil o da hiss etmişdi,mənim hər şeyi bildiyimi.Yayın isti vaxtında çiynimə atdığım şala bürünüb,onun qarşısında dayanmışdım.Cavid üzümə baxmırdı,bəlkədə baxacaq üzü olmadığını düşündüyü üçün belə edirdi.Mən nə xəyallar qurarkən gör nə ilə qarşı-qarşıya idim,beş gün əvvəl ona ad günü hədiyyəsi kimi saat almışdım,hər an beynimdə hədiyyəni ona necə təqdim edəcəyimin xəyalını qurur,sonra ,-yox belə olmaz,nəsə qeyri-adi bir şeylər düşünməliyəm,-deyib yenidən xəyallara dalırdım.İndi