a taxmırdım.Cavidin ad günümdə hədiyyə etdiyi qolbağı da yaydan sonra taxmamışdım.Neçə dəfə bu üç xatirəni atmaq istəsəm də fikrimdən dönmüşdüm son anda.Dekabr ayının son günləri idi.Yeni il gəlirdi yenə.Keçən ili xatırlayanda gözlərim dolurdu,Cavidlə yeni ilə üç gün qalmış ayrılmağımız,köhnə ilin son günü barışmağımız,xatirələr məni ağuşuna alanda buraxmaq istəmirdi.Yeni il gecəsi Rauf əmigildə bizdə idilər.Ramil bütün gecəni mənə mən isə telefona baxırdım,nədənsə ümid edirdim ki,Cavid bəlkə zəng vurar,ya da sadəcə bir mesaj yazar : “Yeni ilin mübarək”.Saat on ikini vurana kmi gözlədim,ancaq ondan heç bir xəbər olmadı.Gecə yatağımda özümə əsəbiləşirdim,
-acizsən Hilal,o nişanlısı ilə,bəlkədə artıq arvadıdır moskvada yeni ili qarşılayır sən isə burda ondan zəng gözləyirsən,-gözümün yaşını silib,onu unutmağı özümə söz vermişdim.Qış sesiyası zamanı bütün fikrimi dəsrlərimə yönəltdim,sesiyadan sonra tətil günləri başlamışdı.Nazlı tətil günlərində sevinirdi,Əli bir neçə günlük bakıya gələcəkdi.Əlinin işləri yaxşı gedirdi,bu gedişlə dediyi vaxtdan tez gələcəkdi.Nazlı ilə danışanda onun sevinci yerə-göyə sığmırdı,o hər danışığımızda Cavidi mütləq soruşardı.Bəzən əsəbiləşib,
-mən onu unutmaq istədikcə sən xatırladırsan,-desəmdə Nazlı əvvəl üzr istər sonra,
-mən inanmıram ki,o səndən belə asanlıqla əlkəcək biridir,-deyib məni daha da özümdən çıxarardı.İstəmirdim nə Nazlı,nə də Südabə onu yadıma salıb,haqqında xoş söz desinlər,bu sözlər məni umidləndirirdi,özümlə bacarmırdım,onu unutmaq çətin idi.Fevral ayının 19-ü iyirmi bir yaşım tamam olurdu,yenə ötən ilə qaytarmışdı məni xatirələr.Universitetdən evə gələndə Ramili görmüşdüm,o əvvəl salam verib,sonra yarı gülüşlü yarı qəzəbli tonda
-özünə nə gəlib ki, sənin ad gününü Cahan xaladan öyrənirəm?,-demişdi.Sonra isə o məni evə kimi ötürmüş,evə çatanda isə mənə aldığı suvener hədiyyəsini təqdim etmişdi.Təqdim edərkən isə,
-çalışdım sənə elə bir şey hədiyyə edim ki,zıbılxanaları bəzəməsin,-demişdi.
-qızılgül olsa idi yenə