ə bacarmamışdım.Yaxşı ki o anda indi əlimdə tutduğum məktubu cırmamışdım,çünki bu məktub illərlə mənim tək təsəllim olacaqdı.Məktubu cırmasamda açıb oxumadan,döşəyimin altında gizləmişdim.Bir neçə gün onu əlimə bir-iki dəfə alıb oxumaq istəsəmdə,yenidən oxumadan yerinə qoymuşdum. Nə edəcəyimi bilmirdim,fikirlərim qarişmişdi,bu günlərdə Ramile de soyuq davranirdim.Nazliya mektub barede deyende o,
-hele oxumamisan?Sende sebr var,ay qiz neyi gözleyirsen aç oxu,-demişdi.Bir neçe günkü soyuq münasibetimden sonra Ramil bize gelmişdi.Yaziq Ramil sözlerimden daha dogrusu soyuqluğumu ört-basdir etmek üçün behanelerden bir şey anlamayib,
-Hilal,besdir,lazim olan qeder bir-birimizi tanidiq,men mamagile deyecem elçi gelsinler,üzüklerimizi taxaq,toyu telesdirmeyecem,ne qalib ki?Bir ilin qalib oxu qurtar ederik toyumuzu..O danişdiqca gözüm heqeresinden cixirdi.Ramile sadece,
-mene üç gün zaman ver,Nüşabe xalagile heleki heç ne deme,-deye bilmişdim.Ramil isteksizde olsa bu defe de anlayiş göstermişdi.O gecəni yenə qarışıq hisslər məni bürümüşdü,həyatımın ən qərarsız anını yaşayırdım.Səhər Südabə bizdə idi,bu günlər ərzində ona Cavidin məktub yazdığını deməyə fürsət olmamışdı.Südabəyə hər şeyi danışandan sonra o,
-gətir bura o məktubu,-dedi.Məktubu Südabəyə verəndə o konvertin başını çırıb,məktubu çıxardı,
-al oxu,yoxsa mən oxuyacam,-Südabə mənə qəzəblə baxıb,-başa düşə bulmirəm,o yazıq daha neyləməlidir ki,sən ona inanasan,-o məktubu yatağımın üstünə qoyub otaqdan çıxdı.Özümü anlaya bilmirdim,aradan bir il keçməsinə baxmayaraq hələdə Cavidi sevirdim,lakin ona inanmaqdan,yenə aldadılmaqdan qorxurdum.Məktubu açıb oxudum.
“Hilalım,neçə dəfə sənə zəng vurub hər şeyi izah etmək istəsəmdə ehtiyat edirdim,bəlkədə qorxurdum ki,zənglərimi açmazsan,mesaj yazmaqdan isə xoşum gəlmədiyini bilirsən.Bəlkədə sən çoxdan məni unudub,həyatına qaldığın yerdən davam etmisən,ancaq sənə demişdim,mənə inan,hər sözümə inan,mən səndən əlçəkməyəcəm demişdim.Bilirəm sənə ən başından deməli idim,hər