n Arzunun yanına qayıtdım.Həmin gecə hər kəs otağına çəkiləndən sonra tanış olmayan nömrəyə baxıb,-görəsən kim idi?,-düşünürdüm.-əşi yəqin səhv düşüblər ki,birdə yığmadılar,-telefonu təzəcə kənara qoyub yerimə uzanmışdım ki,yenidən eyni nömrədən zəng gəldi.Eyni nömrədən bir gündə iki dəfə zəng gəlirsə bu artıq səhv düşmə halı deyil fikirləşib zəngə cavab verdim.
-Alo...
-Hilal...,-bu onun səsi idi,həyəcanımdan yerimdə dikəldim,sevinimmi təəccüblənimmi yoxsaki sadəcə kövrəlimmi bilmədim,o bir neçə saniyəlik susub dərindən nəfəs aldı,-bacarmıram,sənsiz qalmağa gücüm yoxdu daha.Göz yaşlarım yanağıma süzülürdü,darıxmışdım onun üçün,çox darıxmışdım,səsimi boğmağa çalışsamda qarşımdakı məni gözəl tanıyan Cavid idi,hıçqırığımı eşitmiş olmalı idi ki,-ağlama,-dedi.
-Cavid...
-Cavid canına qurban,-onun bu sözündən sonra lap ürəkdən hönkürdüm.Bir neçə dəqiqə keçmişdi,mən sakitləşmişdim.
-bağışla məni,səni bu qədər incitdiyimə görə,daha səndən əlçəkən deyiləm,-onun bu sözlərini eşidib sevinirdim.Biz bütün gecəni danışmışdıq,mən onun bu bir il ərzində nələr etdiyindən xəbərsiz olsamda Cavid mənim hər addımımı bilirdi.
-gözətçi tutmuşdun mənim arxamca?-mən bunu zarafatla soruşsamda Cavid ciddi formada,
-hə,unutmusan bu ideyanı sən mənə vermişdin bir zamanlar,-dedi,-mən istəmirdim Günayın həyatında silinməz iz qoyum,buna görə də nişanı onun qaytarmağını istədim,xalama və anama rəğmən o buna razılaşmışdı,sonra yenidən moskvaya qayıtdım,səndən bixəbər olmaq məni dəli edirdi,buna görə də Kərimi səni izləməsi üçün tutdum.Yeni ildən sonra isə Kərimlə hər danışığımızdan sonra evdə bir şeyi qırıb,sındırırdım.
-niyə?,-maraqla soruşduğum bu suala o,
-onun hər gün səni evə ötürməyi,mən səndən bu qədər uzaqkən onun sənə yaxın olmasına dözə bilmirdim,-dedi,Cavidin nəyi nəzərdə tutduğunu anlayıb susmuşdum,-Kərimin danışdıqlarına əsasən təxmin edirdim ki,o səni məndən ala bilər,buna icazə verə bilməzdim,ona görə də sənə məktub yazdım.Cavid bir anlıq susub,-oxumamış cırıb atmamısan