Telefon əlimdə donub qalmışdım. Zaharın zəngini gözləmirdim. Heç ağlımdan belə keçməmişdi. O anda nə edəcəyimi bilmədim. Zahar elə hey danışır mən isə yenə fikirlərlə alt üst oldum. Ürəyim sızıdladı ani. Yaşadığım hər şey yenidən gözümd canlandı, yenə bürüdü gözümü qaranlıq. Sadəcə 2 ay...2 ay sonra azad olacaqdım. Nə Amal nə Zahar...Sadəcə özüm
- Şəms oradasan? Eşidirsən məni?
- Hə
- Bilmirəm məni bağışlamayacaqsan. Amma mən də eşdinədə ki sən onunla evlənirsən dəli oldum. Gözləmədin şəms..
- Indi günahkar mənəm?
- Yox. Günah yalnız ondadır. O olmasaydı bütün bunlar olmazdı.
- O dediyin mənim həyat yoldaşımdır. Danışığını bil.
- Deməli bu qədər sevirsən onu?
- Sənə qalamyıb.
- Şəms səsindən hiss edirəm, sən onunla xoşbəxt deyilsən.
- Zahar bir daha mənə zəng vurma, mən ərli qadınam.
- Şəms, mən səni unuda bilmirəm.
- Sağol
- Səni sevirəm, bunu heç vaxt unutma.
Evə girəndə Amal qapıda dayanmışdı. Üzümə baxmadan əlini sıxmış yenə dişlərini qıcayırdı. Heç nə demədən qarşısında dayanmışdım. O isə yanəmdan keçib evdən yenidən çıxdı. Özümü yatağa atıb nə qədər cəhd etsəm də yata bilmədim. Gülsüm xala Amalın girməsi ilə çıxmasını görüb heç nə soruşmadan otağına çəkildi. Nəfəs ala bilmirdim. Divarlar üzərimə gəlirdi. Sıxılırdım. Hava alamalıydım bir az. Mətbəxdəki eyvana çıxıb yenə küncdə oturdum. Gözümü yumub öz otağımı təsəvvür etdim sadəcə. Az da olsa rahatlq tapmışdım. Ynidən hər kəsə olan qəzəbim baş qaldırmışdı. Yenə hamıya nifrət edirdim. Darıxırdım evim üçün, Əzizə üçün. Berika.. indi onunla sonsuz kimi görünən səhrada birlikdə küləyə qarşı getmək vardı. Amal çox hirslənmişdi. Amma çox nahaq. əsəbiləşəcək bir şey yox idi. Özü 2 ay sonra boşanmağımızı istəyirdi. Artıq 1 ay yarim vaxt qalib. Bunu istemirdi ki? Kimi aldadıram.. o bunu istəmirdi Şəms xanım, sən istəyirdin. Sən onu təhqir edib nifrətini qazanırdın. Gülsüm xalanın səsləməsi ilə fikrilərimdən ayıldım. Beynim yenə qaynayırdı fikridən. Birnini qoyub birini düşünürdüm. Heç birinin