nin də həllini tapmamışdım. Çıxış yolu haradadır tapa bilmirdim. Ayağa qalxıb Gülsüm xalaya “eyvandayam, hava alıram, siz yatın” deyib yenidən yerdə küncdə oturdum.
- Qızım gecənin bu vaxtı, özü də soyuqda burda nə işin var. Keç içəri.
- Siz yatın, mənə bura rahatdır, narahat olmayın.
- Canım gözüm xəsətlənərsən. Gələndə yadında nə günə düşdün.
Əslində içimdən keçdi. Kaş elə xəstə olardım. ən azəndan onda o....offf..
- Şəms, səsinləyəm qızım, keç içəri.
- ....
- Şəms, hirslənirəm, amma.
- Gülsüm xala, xahiş edirəm. Tək qalmaq istəyirəm. Bir azdan keçərəm, narahat olmayın.
Dilinin altında deyinə deyinə içəri keçdi. Canıma üşütmə düşümüşdü. Amma soyuqdan yox. Sadəcə boşandıqdan sonra olanları düşündüm. Neynəyəcəyimi düşündüm. Və heç nə....Necə keçdi o saatlar bilmirəm, amma dan yeri ağarırdı. Yuxuya getmişdim orada. Səhərin soyuğunda donmuş şəkildə ayıldım, üşüsəmdə üzərimdə örtük var idi. Alaqaranlıqda ətrafıma baxanda düz yanımda əyləşən Amalı gördüm. Başını divara söykəmiş gözlərini yummuşdu. Deyəsən o da yatmışdı. Demək qayıdıbmış. Asqırmağımla diksindi.
- Bağışla..
- Sağlam ol.
Ardınca isə amal sqırdı.
- Sən də sağlam ol.
- Məncə ikimizdə də artıq sağlamlıqdan keçib.
- Burada nə işin var? Düşündüm gəlməyəcəksən.
Amal mənə baxmadan düz gözünü eyvandan görünən yola dikmişdi.
- Hə, gəolməyəcəkdim. Gülsüm xala zəng vurdu ki, yenə küncdə gizlənmisən, özü də soyuqda.. və inadına salıb içəri keçmirsən.
- Indi guya sən məni içəri aparcaqdın.
- Deyəsən elə eləməliydim.
Ikimizdə mülayim şəkildə gülümsündük.
- Hava qəşəng idi, qərar verdim mən də bir az hava almış olaram. O da yuxu tutub. Və deyəsən belim də tutulub.
Ikimiz də susub düz yola baxırdıq. Səssizliyi isə Amal pozdu.
- Yenə nədən qoruyurdun özünü, gizlənmisən küncdə.
- Kim dedi ki, nədənsə qoruyanda küncə girirəm.
- Nə bilim. Dedim bəlkə özün müdafidə hiss edirsən belə.
- Yox.
- Bəs nə?
- Doğrudan bilmək istəyirsən?
- Hə. amma burada bir az da qalsaq Gülsüm