ə əlimə baxıb geri çəkildi. “Sən iç isin, mən üşümürəm.” Yenə getdi. Amma qapı çırpılmadı. Demək ki, evdəydi. Elarabir asqıarmaq və öskürmək səsindən evdə olduğunu anlamışdım. Mən də ondan geri qalmırdım. Çayı içmədən otağıma keçdim. Tir tir əsirdim. Yuxu tutmuşdu, ayıldığımda isə Glsüm xalanı başımın üstündə gördüm.
- Yaxşısan qızım?
- Hə.. Narahat olmayın.
- Amalın qızdırması var. Dedim bəlkə sənin də qızdırman var.
- Nə? Nə qədərdir.?
- Bir az çoxdur. Sayıqlayır bayaqdan.
Yerimdən qalxıb Amalın yanına getdim. Alnında tər muncuqlanmış rəngi qızarmışdı. Od tutub yanırdı bütün. Narahat halda Gülsüm xalaya baxanda “Qorxma, indi salacam mən” deyib əli ilə saçımı oxşadı.
- Bəlkə otağa aparaq.
- Yaxşı fikridir.
Gülsüm xala ilə güclə Amalı otağa gətirdik. Evi tikilmiş elə ağır idi ki, iki qadın güclə çatdırdıq otağa. Gülsüm xala üstünü örtüb “Mən indi gəlirəm” deyib otaqdan çıxdı. Donmuş vəziyyətdə Amala baxırdım. Elə bil ilk dəfə idi ki, xəstə, qızdırmalı adam görürdüm. Özümü itirmişdim. Mənim üzümdən xəstələnmişdi. Adımı çağırması ilə yaxınlaşdım. Qızdırmadan sayıqlayırıd. Amma nə dediyini anlaya bilmirdim. Bircə “Şəms və demə” sözlərini eşdirdim.
- Buradayam Amal,
Gözünü açıb mənə baxsa da heç nə anlamamışdı. Bəlli idi ki, qızdırmadan özündə deyil. Gülsüm xala gəlib otağa Amalın paltarını dəyişmək istədi. Başımı aşağı salıb qızra qızara Amal köynəyini geyindirirdik. Hər ona toxunduqca daha da utanırdım. Gülsüm xala bunu görüb mənə “Sən get, su bir də dəsmal gətir” deyib məni otaqdan yolladı. Bir saat keçmişdi, Amal sakitləşmiş yatmışdı. Amma arada bir titrəyirdi.
- Soyuq sümüyünə işləyib.
- Mənim üzümdən.
- Ay bala səni üzündən niyə olur. Yekə adamdır, baş qoşmazdı sənə. Mən indi getməliyəm Sonanın iynələrini vurub gələcəm. Nəsə olsa özün həkimsən öhdəsindən gələrsən, qızdıamrı qalxsa xəbər ver mənə də
- Yaxşı.
Gülsüm xalanın çıxması ilə Amalın yanına oturub gözümü düz üzünə zilləmişdim.Bu adamın bütün üz cizgilərini əzbər bilirdim