. Ayağa qalxıb yavaşca qulağımı qapıya dirədim. Heç nə eşidilmirdi. Qapını yavaşaca araladığımda gördüyüm mənzərədən gözlərim hədəqəsindən çıxacaqdı az qala. Nadya qollarını amalın boynuna sarmış, Amal isə ondan qurtulmağa çalışırdı. Rus dilində astadan danışdıqlarından heç nə eşitmir eşitdiklərimi başa düşmürdüm. Qapını bərk örtüb yerimə qayıtdım. Bilərəkdən bərk çırpmışdım. Qoy gördüyümü bilsin deyə. Bir neçə dəqiqə sonra çölün qapısı bərk örtüldü. Kimsə çıxmışdı. Otağın qapısı açılanda üzü divara uzanmışdım deyə yerimdən tərpənmədim. Amma özümü cilik cilik olmuş şüşə kimi hiss edirdim. Paramparça oldum. Amalın o qadını öpdüyünü düşünəndə üəyim necə sancdısa dərin dərin nəfəs ala bilmrdim. Əsirdim bütün.
- Şəms, yatmadığını bilirəm
- Mən yatmışam demədim
- Bəlkə danışaq?
- Danışılası bir şey yoxdur
- Bax, sən...əgər nəsə gördünsə inan mənə....
Yerimdən qalxıb düz Amalın gözlərinə zillənərək yenə öz həyatımı alt üst edəcək cümləni dedim.
- 2 ay gözləməyinə ehtiyac yoxdur. Ayın sonunda boşanma ərizəsini verərik.
Necə demişdim bilmirəm. Amma o anda bunu istədiyimi zənn etmirəm. Sadəcə çox qəzəbli idim. Mənim evimdə mənim həyat yoldaşımı öpməyə çalışan qadın üz tapmasa bunu eləməyə cəsarəti çatmazdı. Özümdən asılı deyildi, o anda ani reaksiya ola bilərdi, amma keçmiş olsun. Artıq demişdim.
- Yaxşı ...
Qapılar çırpıldı, ev əsdi. Yenə eyni ssenari. Amal getmiş, mən isə göz yaşları içində boğulmuşdum. Gülsüm xala evdə yox imiş. Onları tək qoyub çıxıb. Buna görə lap hirslənmişdim. Axı o qadınla onu necə tək qoya bilərdi. Gülsüm xala otağıma gələndə ağlamaqdan gözlərim şişmiş, burnum qızarmışdı. Keçirdiyim narahatlıqdanmı, yoxsa dünənə aldığım soyuqdanmı hərarətim də qalxmışdı. Amma bunu düşünəcək halda deyildim.
- Qızım, yaxçısan?
- ...hə.
- Vay vay, qızdırman hələ düşməyib. Amal hanı bəs?
- Bilmirəm
- Necə bilmirəm. Hələ tam sağalmamış hara getdi.
- Bilmirəm, Gülsüm xala, bilmirəm.!
Səsimi yüksəltmişdim ona. Amma bunu düşünəcək halda