neynirsən?
- Ay qız sus, yum gözünü, arada sızılda.
- Nə
- Sus!
Sara necə sifət göstərdisə dediyi kimi gözlərimi yumub susdum.
- Hə qızım.
- Gülsüm xala, Saranın halı daha da pisləşdi..
- Nə? dayan baxım.qızdırması var, amma o qədər çox deyil.
- Gülsüm xala, bayaqdan sızıldayır.
Sara yanıma necə dürtmə atdısa məndən bir inilti çıxdı ki, Gülsüm xala dik atıldı. Saranın neynəmək istədiyin hələ də anlamamışdım.
- Gülsüm xala, Amala xəbər ver gəlsin də.. bayaqdan onun adını sayaqlayır.
Artıq başa düşümüşdüm. Saranı məhv etmək istəyirdim. Amma nə yalan deyim həm də onu bərk bərk qucaqlayıb öpmək istəyirdim. Amalı evə gətirəcəkdi.. yaxşı bəs xəstə olmadığımı görsə necə.
- Hə, bu saat xəbər verirəm.
Gülsüm xala əlində telefon Amala zəng vursa da telefonun sönülü olduğunu gördü. Amalın telefonun gizlətdiyim indi yadıma düşürdü. Özüm qazdığım quyuya düşmüşdüm deyəsən. Xəstəxanaya zəng vuranda isə onun orada olamdığını dedilər. Artıq gözlərim dolurdu. Əmin idim ki, Nadyanın yanındadır. Onun qolları arasında sevgisi tapıb. Canımı ağırıdı yenə. Sara nə qədər cəhd etsə də Amala çata bilmədi Gülsüm xala. Mən yavaşca gözümü açıb “yaxşıyam” dedim. Və Gülsüm xalanı sakitlşdirim. Sra da məyus olmuşdu, amma nə fayda. Artıq neçə gündür ki, Amal evə gəlmirdi. Mən də artıq onu axtarmaqdan vaz keçmişdim. Demək ki, o da görmək istəmir. Sara əlindən gələni eləsə də mən artıq heç nə eləmirdim. Yenə Sara ilə söhbətimizdə onu axtarmaq, onunla danışamğım üçün məni inandırmağa çalışırdı.
- Sara, artıq bəsdir. Sadəcə bir dəfə evə gəlib o da telefonun götürmək üçün. Məni görmək istəsəydi görərdi.
- Neyniyəcəkcən? Əli qolu bağlı oturacaqsan?
- Bəlkə də belə yaxşıdır. Yanımda olduqca ona bağlanırdım. Sonra sevgi ilə səhv salardım.
- Özün bilərsən, amma məncə haqsızlıqdır bu. O sənin qismətindir. Düz ayağına qədər gəlib çıxmış qismət. Neynəsəndə o səninlə evləndi. indi sənin onu əlinlə itələməyin mənasızıdır. Daha doğrusu ağılsızlıq.
Sara sözünü deyib getmişdi.