. Amma yenə də mən fikrimdən dönmədim. Beləcə yenə günlər keçdi. Amal indi sadəcə paltarlarını dəyişməyə gəlirdi. Arada qarşı qarşıya gələndə başı ilə salam verirmiş kimi tərpədib üzümə də baxmadan yanımdan düz keçirdi. Gülsüm xala ilə yemək zamanı onun baxışlarını üzərimdə hiss edirdim. Qadın çox narahat idi. Niyə də olmasın. Gözünü ağı qarası bir oğlunun üzü evlənəndən bəri gülməmişdi.
- Gülsüm xala, məni bağışla.
Bunu deyib doluxsundum.
- Niyə? Nə oldu qızım?
- Bağışla, mən amalı xoşbəxt edə bilmədim.
- Can, quzum ağlama.. ayy gözlərinə qurban olaram sənin. Ağlama. Günah səndə deyil, oğlumdadır. Ailə iki tərəfli sevgi ilə qurulur. O isə tək öz sevgisinin sənə yetəcəyini düşündü.
- Yox, o da sevmir.
- Sevmir?
Gülsüm xala gülməyə başladı.
Qızım, sənin xəbərin var ki, Amalı necə hala salmışdın. Heç vaxt mənimlə öz həyatındakı qızlardan danışmazdı. Amma səni dedi. Zəng vurub dedi ki, xala günəşimi tapmışam. Axtardığım günəş Maskatdaymış. Mənim səmamada parlayacaq o. Mənim Şəmsim olacaq. Səncə bu sözləri deyən Amal sevmir..
Ağzım açıq Gülsüm xalanı dinləyirdim. O isə əlini çiynimə vurub süfrədən qalxıb getdi. Qapıda dayanıb yenə dönərək, : - əgər onu sevmirsənsə ən yaxşısı sizing yollarınızın ayrılmağıdır.
Bədənim əsdi. Artıq Gülsüm xala dab u izdivacdan xəbərsiz bizim yollarımızı ayırmağımızı istəyirdi.bəlkə də elə ən doğrusu bu idi.
* * *
Bir həftə keçdi. Artıq boşanmağımıza sadəcə həftələr qalmışdı. Amal yenə də arada bir gəlir. Gülsüm xala ilə nəsə danışıb gedirdi. Arada bir məndən nəsə lazım olsa Gülsüm xaladan istə deyirdi. Ünsiyyətdən qaçırdı hər zaman. Men de artiq öyreşmişdim. Göz görmeyince könül de alışır. Günlerimi kitab oxumaq, tvye baxmaq, Sara ve Kamille birlikde olmaqla keçirirdim. O qeder menasiz heyat sürurdum ki, bunun ferqinde olsam da hec ne vecime deyildi. Amal ise gün erzinde sadece 1 - 2 saatliq eve deyirdi. Elece üzüme baxmadan " Nese lazimdir? " deye sorusub gedirdi. Bir gün ise eve hemişeki vaxtdan tez geldi.