. Şəmsə tərbiyə verən bizik. Şəms, asidir, hirslidir. Bəzən həddindən artıq hiddətli olur. Nə qədər eləsək də bu xasiyyətinin qarşısını ala bilmədik. Sadəə özünü lazımi yerdə düzgün aparmağı, xanım kimi davranmağı öyrədə bildik. Amma yenə də canı yananda ilk hücum etdiyi insan doğması olur. Qorxur. Qorxusunu özünü müdafiə ilə örtür. Şəms 7 aylıq dünya gəlmişdi. O vaxtdan səbirsiz idi.
Amal bu sözə gülümsündü.- Indi də elədir.
- Hə, heç dəyişmir. Onu elə balaca görəndə ürəyim ağırdı. Çox qroxdum. Xədicə ilə bir birimizə qovuşa bilməyəcəyik deyə qorxduğum günləri xatırladım. Eyni hisslər. Bir həftə nəzarətdə oldu. Zəif olduğundan ürək döyüntüləri də çox zəif idi. Bir sözlə həkimlər dedi ki, çox qalmayacaq. Amma o inad etdi.. Qaldı. Ona görə hər zaman üzərində daha da əsirik. Övladlarımı ayırmıram. Əsla. Amma nədənsə şəmsin yeri başqdır. İnadı, həyata doğuılduğu andan tutunmağı. Amma inan o qədər əzifdir ki. Bütün bu göstərdiyi hirs və qəzəbin indiyə ədər özündə başqa heç kimə ziyanı dəyməyib. Təsəvvür elə, ona cəza verməyə qıymırdım deyə özünü cəzalandırırdı.
- Eyvanın küncündə tək ayaqüstə.
- Hə.. danışıb demək. Amma yenə də dəcəlliyindən qalmırdı. Yadımdadır qızlar balaca olanda , Əzizəni məktəbə yazdırdıq. Şəmsin yaşı çatmırdı hələ. Bütün günü gözünü yaşını tökdü ki, o da Əzizə ilə gedəcək. Xədciə qorxurdu ki, onu incidərlər. Çünki çox cılız, balaca, cansız idi. Nə yalan deyim mən də qorxurdum. Düşündüm ki, bir günlük icazə verim. Həvəsin öldürsün sonra özü getmək istəməz. Çünki yuxunu çox sevirdi. Məkətbə getmək üçün gərək səhər oyansın. Aparıdq Əzizə ilə bir sinifə qoyduq. Əzizəyə dönə dönə tapşırdıq ki, bacından muğayat ol. Bir saat sonra qızlar müəllimələri ilə həyətin qapısında göründü. Şəmsin üstü başı dağılmış, amma balaca qaşlarını da elə çatıb ki, sanarsan qarşısına çıxanı öldürəcək. Sən demə kimsə sinifdə Əzizəyə gözləri mavi olduğu üçün pişik deyib. Şəmsdə həmin oğlanı döyüb. O cılız canı ilə oğlanı döyüb təsəvvür elə. Donub qalmışdım. Biz