əzizəyə onu tapşıraq, o Əzizəni müdafiə eləsin. Özü də kiminsə adi pişik sözünə görə. Qarşımda dayanıb düz gözlərinə baxırdım. Mənə dediyi kəlmə bu oldu. “Sən demişdin də...”
Amal bərkədn gülərək “Nə demişdiniz ki?”
- Demişdim əgər səhviniz olsa belə bir birinizi həmişə müdafiə edin. Bu da elə başa düşüb ki, döymək də bura daxildir. Ehh.. Amal.. danışsam Şəmsin elədiklərini.
Əbdül bəy üzündə mülayim təbəssümlə uzaqda görünüən dağlara baxırdı. Xatirələri canlanmışdı bəlliydi. Elə gözünü çəkmədən sözünə davam etdi.
- Amal, sənə də deyirəm.. Hətta xahiş edirəm. Şəmsimi müdafiə elə hər zaman. Az əvvəl elədiyin kimi. Səhvi olsa belə onu daima qoru və müdafiə elə. Şəmsi məndən yaxşı tanıyan olmaz. Nə qədər hikkəlidirsə bir o qədər sevgi doludur. Sizin izdivacınız qəribə oldu.. amma sizin qismətinizdə bu idi. Hərçənd, sən Zahar
- Əbdül bəy xahiş edirəm....oldu bitdi. Mən artıq Şəmslə evliyəm. Və bu mənim istəyim idi. Kiminsə yox.
- Qızımın gözündəki hikkəni dağıda bilmisənsə demək sevgisini qazanırsan.
Amal məyus halda başını aşağı saldı. Nə deyəcəyini bilmədi. Beynində fırlanan 1 ay sonra boşanma söhbəti onu narahat etməyə, həyəcanlı şə\kildə nəfəs almasına səbəb oldu. Şəmsin sevgisini qazanmışdımı? Düşündü ki, yox. əgər qazansaydı Şəms bu qədər tez boşanmağı tələb etməzdi. Əbdül bəyin əlini çiyninə qoyması ilə fikirlərindən ayrıldı.
- Bir də onu deyim ki, ehtiyyatlı ol. Əgər sevgisini qazansan qətiyyən onu qısqandıracaq bir şeylər eləmə. Inan mənə mən belə qızımın qısqandığı zaman nələrə qadir olacağını düşünəndə qorxuram.
İkisi də bu sözə gülümsədi. Şəms isə qapıdan həyətə çıxmış Amalla atasını seyr edirdilər.
* * *
Kənardan atamla amal baxırdım. Elə bil onlar ata oğul, mən isə yad gəlin idim. Ağlıma o anda boşanma məsələsi gəldi. Indi boşana bilməzdim. Ailəm bu qədər bəd xəbəri arda arda alacaq gücə malik deyildi. Yenə məyus olsalar, özü də mənim üzümdən özümü bağışlaya bilməzdim. Mən..mən ümumiyyətlə boşanmaq istəmirdim deyəsən. Atam kənardan