i də gəlməyə tələsdiyindən evdə artıq xeyir işə hazırlıqlar da başlamışdı. Əzizə ilk olaraq tərəddüd etsə də yığıncaqda oğlanı görüb, ilk baxışdan bəyənmişdi. Çox alicənab biri idi. O da Əzizəyə utanraq baxırdı. Bir birilərindən baxışlarını gizlətsələrdə hər ikisi bir birini izləyirdi. Mavi gözlü Əhməd Əzizənin qəlbini oğurlaya bilmişdi deyəsən. Əzizə havalarda xəyalları ilə birgə uçuşarkən şəms ayaqları torpağa daha da bərk basırdı. Bu bir neçə gündə nə edəcəyini bilmirdi. Əzizənin elçilik məsələsi ona ümid versə də yenə də nədənsə içində narahatlıq var idi. Zahar ilə yendən görüşüb elçilik məsələsini dedi. Zahar da narahat şəkildə nə edəcəyini bilmirdi. Bir tərəfdə sevdiyi digər tərəfdə valideynləri. Qərblilərin adət ənənəsi şərqlilərlə çox fərqlənirdi. Burada yaşayanlar valideynləri bir göz qırpımında silə bilməzdilər. Onlar üçün valideynlər Allah qatında idi. Az qala səcdə edəcəkdilər. Zahar anası və atasının sözündən keçə bilmir, Şəmsi də ata bilmirdi. Yenidən valdieynləri ilə danışmağa cəhd etsə də, atası qətiyyən yox demişdi. Bir yol düşünərkən zaman keçirdi. Artıq Əzizəyə elçi düşən gəncin ailəsi onu istəməyə gəlmiş, ilk tanışlıqdan ailələrin söhbəti tutmuşdu. Əhməd qızarmış şəkildə yerdə əyləşmişdi. Şəms onun bu halına baxıb gülərək Əzizənin yanına qaçır.
- Ay öldüm gülməkdən. Bu səndən beş betər utancaqdır ki, bir görsən, balaca uşaqlar kimi məsum məsum oturub, qızarıb yanaqları.
- Şəms, ayıb olsun. O nə danışıqdır.
- Aha...Deyəsən indidən əziz oldu, biz unudulacağıq.
- Aaa Şəms bəsdir. Hələ heç nə yoxdur. Görək baba nə deyəcək.
- Ay qız nə baba? Baba razı olmasa onlar burada belə danışıb gülərlər. Həm mən eşitdim atadan, baba çoxdan razıdır.
- Doğrudan?
- Noldu? Niyə belə həyəcanlandın? Vay vay, sən yoxsa....
- Şəms bəsdir gülmə.. Şəms! Offf Şəms!!
- Can. Həyatım, incimə.. Sənin adına çox sevinirəm. Sevgi hissi çox gözəl duyğudur. Bunu yaşamağına sevinirəm.
- Sən neynədin?
- Off soruşma. Zaharın ailəsi məni istəmir deyəsən.
-