eləcə ərəblərdən biri sandı , amma atından tanımışdım. Bu o idi. Istər istəməz qorxdum.
- O an nə hiss etdin. Yəni Zahara qarşı. Baxma 4 ildir birlikdəydiniz
- Mən...mən daha çox qorxdum. Amalın onu görüb hər şeyi başa düşəcəyindən qorxdum. Onu itirməkdən qorxdum Sara.
- Bu ki, yaxşıdır. Sən o anda Zahara olan sevgini düşünməmisənsə demək ona qarşı bir şey qalmayıb.
- Allah şahiddir ki, ona qarşı sadəcə qəzəbim qalmışdısa, o da azalıb. Bura gəldiyim gündən bu yana Zahar ağlıma belə gəlməmişdi.
- Yaxşı. Yaxşı sakit ol. Nə oldu sonra.
- Mən Amalı qayıtmağımızı istədiyimi söylədim. O isə elə bildi məni öpdüyü üçün hirsləndim. Sonra da Zahar yaxınlaşdı. Atı bizə tərəf çapdıqca ürəyim əsdi inan.
- At, səhra özümü lap minbir gecə nağıllarında hiss etdim. Sonra nə oldu yaxşı?
- Nə olacaq. Qorxduğum başıma gəldi. Düz yanımızda saxlayıb üzünü açdı. Amalın o anda üzünü görərdin kaş. Mən belə qorxdum.
Olanları bir bir Saraya dil qəfəsə qoymadan danışırdım.

* * *

- Amal, gəl gedək buradan.
- Salam aleykum. Kimləri görürəm.
- Zahar get buradan.
- Şəms xanım. Allahın salamını almaq da yoxdur sizdə. Nə tez unutdun..
- Zahar get!
Amal önə gələrək məni arxaya çəkir.
- Çıx get. Bura yeri deyil.
- Amal bəy. Sən qarışma. Mənim şəmslə işim var.
- O mənim həyat yoldaşımdır. Onunla işin ola bilməz.
- Yaxşı görək...sənin həyat yoldaşın olmazdan əvvəl 4 il mənim sevgilim olub.
Zaharın sözləri güllə kimi deşirdi məni. Düzdür hər zaman aramızda olan münasibətlərədə sərhəd qoymuşam. Zahar nadir hallarda əlimdən tutar, məni qucaqlayardı. Amma yenə də həyat yoldaşımın yanında onun bu şəkildə danışması məni həm utandırır həm qorxudurdu.
- Danışığını bil, yoxsa öyrətmək məcburiyyətində qalaram
- Ay necə qorxdum. Dağdan gəlib bağdakını qovursan.. Amal bəy, sən o bağa çatanda mən o bağın gülüne çoxdan qoxlamışdım.
Necə oldu bilmirəm. Ikisi də yerdə bir- birini döyürdü. Zaharın sözü qulaqlarımda cingildəyirdi. Onları aralayacaq gücdə deyildim.