. Ətrafda da heç kim olmadığından yardım da çağıra bilmirdim. Zahar dil qəfəsə qoymur elə hey Amalı qıcıqlandıracaq sözlər deyirdi.
- Sən kimsən axı.. o mənim idi.. kişiliyin buna çatırdı gəldin başqasınınkini əlindən aldın.
- Kişilikdən danışacaq ən son insansan. Istəyirsən ağzımı açma burada..
- Açsan nə olacaq. Utanmadın mənimlə sevgili olan qızla evlənəndə.
- Kəs səsini şərəfsiz!
- O səninlə mənə acıq olsun deyə evlənib, səni sevdiyindən deyil. O mənimdir.. neynirsən elə.
- Zahar, Amal bəsdirin. Ikinizdə kəsin səsinizi.
- Sən onu bil ki, Şəmsin ürəyi mənimlə döyünür. Mən əminəm ki, o sənə təslim belə olmayıb. O mənə qayıtmaq üçün gəlib.
Bu artıq pik nöqtə oldu. Amal Zaharın ağzını burnunu qana buladı. Zahara o anda nifrətim daha da artdı. Şərəfsizlik idi hərəkəti. Nə haqla mənə sahib olan insan kimi danışırdı. Görünür Zahar məni tanıyırdı.. Bu yaxşıdır pisdir bilmirəm. Həmin an qarışıqlıq hiss etdim. Zaharın hərəkəti sadəcə nifrət doğururdu. Bundan sonra mənə gələcək nə deməkdir. Mən boşansaydım belə Zahara heç vaxt ikinci şansı verməzdim. Zahar halsız halda yerdə uzanmışdı. Artıq taqəti yox idi ayağa qalxmağa, amma yenə də dil qəfəsə qoymurdu.
- Şəms, qal mənimlə. Getmə.. Səni sevirəm Şəms. Amal isə məndən nəyəsə cavab gözləyirmiş kimi gözlərimə baxdı. Az əvvəl çırpındığından tənginəfəs idi. Nəyi gözləyirdi bilmirəm. Düzü şokda olduğumdan bilmirdim ki, əlimi necə hərəkət elətdirim qaldı ki nəsə deyim. Dilim qurumuşdu. Dodaqlarımı tərpətsəmdə səsim çıxmırdı. O isə yenə də qəzəbli baxışlarla məni süzüb ata əlyəşərək məni gözləmədən belə çapmağa başladı.
- Şəms, Şəmsim..
- Sus, Zahar sus! Bunu sənə heç vaxt bağışlamıyacağam. Əgər Amal sənin üzündən məndən boşanmaq istəsə inan səni sağ qoymaram

* * *

- Eləcə dedin Zahara?
- Hə.. söz xətrinə demədim.
- Dəli dəli danışma. Cann.. təsəvvür edirəm nələr yaşamısan. Şərəfsizə baxe. Gülü qoxlayıbmış.. tikanları batsın burnuna.. Gələndə Zaharı gətir, Kamil dişçıxardır didməyə adam axtarır..