elə qəşəng didər onu
- Sara bəsdir.. Zarafatlıq halda deyiləm.
- Caan, bağışla.. Amma Amal sənə inanır axı. Inanmasaydı lap əvvəldən səninlə evlənməzdi.
- Bilmirəm.. evə çatanda qapıda dayanmışdı. Mənə baxmadan paltar istədi ki, dəyişib evə keçsin. Evdəkilər bilməsin. Üzümüə belə baxmırdı. Nə qədər danışmaq istəsəmdə imkan vermirdi, elə sözümü ağzımda qoyurdu.
* * *
- Amal, bəlkə bir az danışaq.
- Paltarlarımı gətir Şəms.
- Amal xahiş edirəm. Məni dinlə
- Mən lazım olanı dinlədim. Ehtiyac yoxdur.
- Amma mən danışmadım..
- Hə Şəms sən danışmadın..
- Amal, bax.. Mən.. bizim boşanmağımızı istə..
- Başa düşürəm tez olsun bitsin istəyirsən, amma ailəni vəziyyətində bu onlara daha bir zərbə olar. Bir az da dözməli olacaqsan.
- Amal, bəsdir..
- Narahat olma. Mən gedirəm. Sən burada Zaharının yanında qalarsan. Bir müddət sonra gəlib apararam Bakıya. Bir iki günə də deyərsən mən sənə xəyanət etdim oldu bitdi. Bir iki imzayla həll olunar. Artıq məni görməyinə ehtiyac qalmayacaq.
- Amal! Amal səninləyəm!

* * *

- Qulaq asmadan getdi..
- Hə.. mən ona boşanmaq istəmədiyimi, onunla qalmaq istədiyim deyəcəkdim o isə əksinə məni burada qoyub getdi və dedi ki gəlib aparanadan bir iki gün sonra imzalarla ayrılacağıq. Sara mən neynim?
- Off. Qarışıq bir şey oldu. Amal niyə elə elədi ki. O bilirdi Zaharı.. sənə də güvənirdi.
- Zaharın sözləri onu yaraladı.
- Hə, görünür həm də çox yaralayıb, yoxsa səni orada qoyub bura gəlməzdi.
- Neynim mən indi.
- Istəyirsən gözlə bir az zaman keçsin. Əsəbləri sakitləşsin. Həm sən də ayırd et Amala olan hisslərini. Hə Zaharaı sevməyə bilərsən, Amma Amalın sənə olan xoş rəfdarını sevgi də zənn edə bilərsən. Bu daha pis oar Şəms. Hər ikiniz üçün. Bəzən xoş rəfdar sevgi ilə qarışdırılır.
Saranın sözləri ağlımı lap qarışdırmışdı. Bəlkə doğrudan mən sadəcə Amala bağlanmışdım. Onun mənə olan münsaibəti məndə sevgi hiss adı ilə baş qaldırmışdı. Bunu ancaq zaman göstərəcəkdi. Əgər buralarda onun üçün darıxmasam