m demək doğrudan hər şey boş imiş...Sara ilə danışdıqdan sonra düşündüm ki, bəlkə də bu ən xeyirlisi imiş. İkimiz üçün də.. bir az məsafə düşüncələrimi ayırdı etməyə də kömək edə bilərdi. Həmin gecəni gözümə yuxu getmədi. Səhər günəşi ilə özümü həyətə atmağım bir oldu. O baş bu baş gəzib narahat halda nə edəcəyimi düşünürdüm. Bir az zaman keçər deyirdim, amma mən sabahı zor açmışdım. Əgər Amal dediyi kimi bir fəhtəyə qayıdacaqsa bu bir həftəni necə dözəcəkdim bilmirdim. Ya gəlməzssə? Onda necə olacaqdı? Yox.. yox gələcəkdi.. mütləq gələcəkdi.. Amal verdiyi sözün üstündə dayananlardandır. Amma yenə də içim içimi yeyirdi.. ya gerçəkdən gəlməzssə onda necə? Neyniyəcəyəm mən.
- Şəms?
- Ata...qorxutdun məni.
- Səhərin gözü açılmamış niyə ayaqdasan? Yoxsa xəstələnmisən?
- Yox, narahat olma. Sadəcə yuxum gəlmədi.
- Sən səhər oyanmazssan. Düzünü de, nə olub?
- Ata, həqiqətən heç nə olmayıb. Sadəcə saat fərqinə görə yuxu rejimim pozulub.
- Yaxşı, sən deyən olsun. Gəl keçək içəri, bir çay dəmlə içim. Çoxdandır əllərindən çay içmirəm.
- Başüstə.
Atamla çay süfrəsi arxasında söhbətimiz üçün darıxmışdım.. o çayı çox sevirdi. Səhər acı çay içməmiş heç nə yemirdi. Onunla ağacın altında əyləşib səhər günəşin dağlardan boylanmasını seyr edirdik.
- Ata?
- Ay can
- Anamı sevdyini necə anlamışdın.
- Bu haradan çıxdı?
- Elə belə. Maraq üçün.
- Bunu ki, həmişə sizə danışmışıq. əzəbər bilirsiniz.
- Hə, amma necə anladın ki, o odur?
- Hm..Gözləri...
- Gözləri nə?
- Gözlərində boğuldum. Nəfəsim kəsildi onun gözlərini görüncə. O qədər dərin o qədər mənalı baxırdı ki. Əslində ətrafımda gözəl gözlü insanlar çox idi, amma mənə o baxışla baxan hələ olmamışdı.
- Necə baxırdı ki.
- Incə, həlim, sakit eyni zamanda təlaşlı və titrək. Gözləri gülürdü.. bunu hiss etmək lazımdır Şəms. Nə qədər tərif etsəm də az olar..
- Sən cəhd et nolar.
Atam kürəyini əyləşdiyi yerdə yastığa yasladı. Yerini rahatlayıb günəşə baxdı.
- Dünyaya gəldiyin gündən ətrafında çoxlu